සූරා අල්-මාඉදා — ආයාත් 79

වදන්හි අර්ථ:

• يَتَنَاهَوْنَ – එකිනෙකා වළක්වා ගැනීම (එකිනෙකාට අවවාද කිරීම)
• مُنكَرٍ – පිළිකුල් කළ යුතු දේ, පාප ක්රියා, අයහපත් ක්රියා
• لَبِئْسَ – ඉතාමත් නරකය, ඉතාමත් අයහපත්ය

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා ඉස්රාඊලීන් වරුන්ගේ තවත් නපුරු ගති ලක්ෂණයක් හෙළිදරව් කරයි. ඔවුන් පාප ක්රියා සහ අයහපත් ක්රියා කරන විට, ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුත් අනෙකාට අවවාද නොකළහ. ඔවුන් අතර පාපයන් වැළැක්වීමේ ක්රමයක් නොතිබුණි. පාපය කරන අය ඒවා ප්රසිද්ධියේම කළ අතර, අනෙක් අය ඒවා දැක දැකත් නිහඬව සිටියහ. ඔවුන් එකිනෙකාට “මෙය වැරදිය, මෙය නවත්වන්න” යැයි නොකීහ. ඔවුන් පාපයට විරුද්ධව කතා කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැර දැමූහ.

මෙය ඉතාමත් නරක ක්රියාවක් බව අල්ලාහ් තආලා පවසයි. පාපය කිරීමට වඩා නරක දෙය නම්, පාපය දැක දැකත් එය වළක්වා නොගැනීම සහ ඒ ගැන නිහඬව සිටීමයි. ඔවුන් පාප ක්රියා කිරීම පමණක් නොව, අන් අයගේ පාප ක්රියා ද අනුමත කළහ. මෙම ක්රියාව නිසා ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් ඈත් වීමට සුදුසු වූහ.

මෙම ආයාතය තුළින් පෙන්වා දෙන්නේ, පාපයන් ප්රසිද්ධියේ සිදු වන විට ඒවා වළක්වා නොගැනීම සමාජයක් ලෙස විනාශයට හේතු වන බවයි. යහපත අණ කිරීම සහ අයහපත වැළැක්වීම යනු සමාජයේ සාමය සහ යහපත ආරක්ෂා කරන මූලික මූලධර්මයකි.

උපදේශන සහ පාඩම්:

• පාපයක් දුටු විට එය වළක්වා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුගේම වගකීමකි. නිහඬව සිටීම පාපයට අනුබල දීමක් වැනිය.
• අයහපත වැළැක්වීමට නොහැකි නම්, අවම වශයෙන් එයට විරුද්ධව කතා කළ යුතුය. එයටත් නොහැකි නම්, සිතින් එය පිළිකුල් කළ යුතුය.
• සමාජයක් තුළ පාපයන් ප්රසිද්ධියේ සිදු වීමට ඉඩ දීම, එම සමාජයේ ආත්මික පරිහානියට සහ අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වේ.
• අල්ලාහ්ගේ දයාව ලබා ගැනීමට නම්, යහපත අණ කිරීම සහ අයහපත වැළැක්වීම අත්යවශ්ය වේ.
• මුස්ලිම්වරුන් අතර එකිනෙකාට අවවාද කිරීම සහෝදරත්වයේ සහ ආදරයේ ලකුණකි. එය අත්හැර දැමීම ඔවුන් අතර ඇති බැඳීම් දුර්වල කරයි.