سوره ذاریات — آیه 55

معانی کلمات:

• ذَکِّرْ: پند و اندرز بده، یادآوری کن.
• الذِّکْرَىٰ: پند و موعظه، یادآوری و تذکّر.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! هرچند که مشرکان و کافران از دعوت تو رویگردان میشوند و سخنانت را نمیپذیرند، اما تو از وعظ و اندرز آنان دست برمدار و پیوسته آنان را به یاد خدا و آیات قرآن بینداز و به راه حق دعوت کن. چرا که این تذکّر و پند و اندرز، برای مؤمنان سودمند است و در دلهای پاک آنان اثر میگذارد و آنان را در مسیر ایمان و عمل صالح استوارتر میسازد. همچنین این یادآوریها حجت را بر کافران و معاندان تمام میکند و آنان را در برابر حق، بیهیچ عذری قرار میدهد. پس وظیفه تو تنها ابلاغ و تذکّر است و هدایت و تأثیر آن به دست خداوند است.

فواید و پیامهای آیه:

• دعوت به خیر و پند و اندرز، هیچگاه بیاثر نیست؛ حتی اگر در ظاهر کسی پذیرا نباشد، در دلهای مؤمنان اثر میگذارد و آنان را تقویت میکند.
• مؤمنان همواره به یادآوری و موعظه نیازمندند و این یادآوریها ایمان آنان را تازه و پرفروغ نگه میدارد.
• پیامبران و مبلّغان دین، وظیفه دارند بدون خستگی و ناامیدی به دعوت ادامه دهند و نتیجه کار را به خداوند واگذار کنند.
• تذکّر و موعظه، وسیلهای برای تثبیت ایمان و افزایش تقوا در دلهای پاک است و انسان را از غفلت و گناه بازمیدارد.