Сураи Аз-Зарият Оят 55 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.

Аз-Зарият · 55/60

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зарият

وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ۝٥٥

🔤 Transliteration

Wa zakkir fa innaz zikraa tanfa`ul mu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«وَذَكِّرْ»: панд ва насиҳат кун, ёдовар шав.
«الذِّكْرَىٰ»: панд, насиҳат, ёдоварӣ.
«تَنفَعُ»: фоида мерасонад, суд мебахшад.
«الْمُؤْمِنِينَ»: мӯъминон, имоноварон.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) фармон медиҳад, ки ҳатто агар мардум аз даъвати ту рӯй гардонанд ва суханони туро напазиранд, ту даст аз панд ва насиҳат накаш. Онҳоро бо Қуръон мавъиза кун ва аз Худо ёдовар шав. Зеро панд ва насиҳат ба дилҳои мӯъминон таъсир мерасонад ва онҳо аз он баҳра мегиранд. Инчунин, панд додани мардум ҳуҷҷатро бар онҳое, ки рӯй мегардонанд, тамом мекунад. Пас вазифаи даъватгар идома додани даъват аст, натиҷа бошад, ба хоҳиши Худо вобаста аст.

Фоидаҳои оят:

Даъват ва панд додан вазифаи доимии ҳар мӯъмин аст, на танҳо вақте ки мардум гӯш медиҳанд.
Қуръон ва зикри Худо ба дилҳои мӯъминон таъсири мусбат мерасонад ва имонро қавӣ мегардонад.
Насиҳат ҳуҷҷатро бар одамони рӯйгардон тамом мекунад ва рӯзи қиёмат касе узр оварда наметавонад.
Аз ин оят мефаҳмем, ки бояд бо умед ва сабр ба мардум панд диҳем, зеро натиҷа дар дасти Худост.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳеҷ гоҳ аз даъват ба некӣ ва ёдоварии Худо даст накашем, чунки ин кор барои мӯъминон фоидаовар аст ва савоби бузург дорад.

📜 Оят 53-57 — Сураи Аз-Зарият

53أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ

Оё ба ин кор якдигарро васият карда буданд? На, худ мардуме тоғӣ (саркаш) буданд.

54فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ

Пас аз онҳо рӯйгардон шав. Кас туро маломат нахоҳад кард.

55وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ

Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.

56وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

Ҷинну инсро фақат ва фақат барои парастиши Худ офаридаам.

57مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ

Аз онҳо ризқе намехоҳам ва намехоҳам, ки маро итъом кунанд (хӯронанд).

← Оят 54 📖 Аз-Зарият Оят 56 →

Аз-ЗариятФеҳристи Қуръон

60Оят

MeccanRevelation

55Оят

Тарҷума — Аз-Зарият 55

Сураи Аз-Зарият Оят 55 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.

Сураи Оят 55/60 — Сураи Аз-Зарият الذاريات (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зарият Гӯш кун, Сураи Аз-Зарият Тарҷума, Сураи Аз-Зарият mp3, Сураи Аз-Зарият pdf. Оят 53–57. Ба Тоҷикӣ: Русский.