Surah Al-Waqi'ah — Talata 86

Kahulugan ng mga Salita:

• "Falawla" – nangangahulugang "bakit hindi" o "kung gayon, hindi ba ninyo magagawa?" – ginamit ito bilang hamon o pagpuna.
• "Ghayra Madīneen" – nangangahulugang "hindi mga mananagot" o "hindi mga binabayaran" – tumutukoy sa mga taong naniniwala na sila ay hindi hahatulan o gagantihan sa kanilang mga ginawa.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay isang hamon ng Allah sa mga taong nag-aalinlangan sa muling pagkabuhay at sa Araw ng Paghuhukom. Sinasabi nito: "Kung kayo nga ay naniniwala na kayo ay hindi mananagot sa inyong mga gawa at hindi kayo gagantihan ng kabutihan o kasamaan – kung gayon, bakit hindi ninyo maibalik ang kaluluwa sa katawan ng isang taong nasa bingit ng kamatayan?" Ito ay isang pagsubok sa kanilang kapangyarihan at kakayahan. Kung sila nga ay hindi mananagot at walang Diyos na maghuhukom sa kanila, dapat ay kaya nilang pigilan ang pag-alis ng kaluluwa o ibalik ito sa katawan – ngunit hindi nila ito magagawa. Ipinapakita nito na sila ay mahina at walang kapangyarihan, at mayroong Dakilang Lumikha na may ganap na kontrol sa lahat ng bagay, kasama na ang buhay at kamatayan. Ang talatang ito ay nagpapatuloy sa serye ng mga talata na naglalarawan sa sandali ng kamatayan, kung saan ang kaluluwa ay umaabot sa lalamunan, at walang sinuman ang makakapigil o makakapagbalik nito – isang malinaw na patunay na ang tao ay hindi nakapag-iisa at mayroong tiyak na Araw ng Paghuhukom.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang kamatayan ay isang katotohanang hindi kayang harapin o pigilan ng sinuman – ito ay nagpapatunay na mayroong Dakilang Lumikha na may ganap na kapangyarihan sa lahat.
2. Ang paniniwala sa Araw ng Paghuhukom at pananagutan sa mga gawa ay nagbibigay sa tao ng layunin sa buhay – ito ang nagtutulak sa kanya na gumawa ng mabuti at umiwas sa kasamaan.
3. Ang pagmumuni-muni sa sandali ng kamatayan ay nagpapalambot sa puso at nagpapaalala sa tao na ang mundo ay pansamantala lamang, at ang tunay na buhay ay nasa kabilang buhay.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo ng pagpapakumbaba – na ang tao, sa kabila ng kanyang kayabangan, ay walang kapangyarihan kahit sa sarili niyang kaluluwa, kaya nararapat lamang na siya ay magpasakop sa Allah at sumunod sa Kanyang mga utos.