Сураи Аль-Анам — Оят 115

1. Маънои калимаҳои мушкили оят:

• تَمَّتْ: пурра шуд, комил гардид.
• كَلِمَةُ رَبِّكَ: сухани Парвардигори ту, ки мурод Қуръон ва ваъдаҳои Худост.
• صِدْقًا: ростӣ, дурустӣ дар хабарҳо.
• عَدْلًا: адолат, инсоф дар ҳукмҳо.
• لَا مُبَدِّلَ: ҳеҷ кас тағйирдиҳанда нест.
• السَّمِيعُ: шунавандаи ҳамаи суханон.
• الْعَلِيمُ: донандаи ҳамаи корҳо, ҳатто ниятҳои пинҳонӣ.

1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят мефармояд, ки сухани Парвардигори ту — яъне Қуръони Карим ва ваъдаҳои Худо — ба дараҷаи комил ва пурра расидааст. Ин сухан дар хабарҳое, ки медиҳад, комилан рост аст ва ҳеҷ дурӯғе дар он нест. Ҳамчунин дар ҳукмҳо ва аҳкоме, ки муқаррар мекунад, комилан одилона аст ва ҳеҷ зулме дар он нест. Ҳеҷ кас наметавонад калимаҳои Худоро тағйир диҳад ё онҳоро ботил созад, зеро қазову қадари Худо қатъӣ ва тағйирнопазир аст. Ва Худованд Шунавандаи суханони бандагонаш аст ва аз ҳамаи корҳои ошкору пинҳонии онҳо огоҳ аст. Ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад ва ҳар касро ба амалаш ҷазо хоҳад дод.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Қуръони Карим китоби комил аст: ҳамаи хабарҳои он рост ва ҳамаи ҳукмҳои он одилона мебошанд.
• Калимаҳои Худо тағйирнопазиранд; ваъда ва таҳдидҳои Ӯ ҳатман ба амал меоянд.
• Худованд ҳамаи суханони моро мешунавад ва аз ниятҳои дили мо огоҳ аст, бинобар ин бояд ҳамеша ростӣ ва адолатро риоя кунем.
• Ин оят моро ба сӯи боварӣ ба Қуръон ва амал ба аҳкоми он ҳидоят мекунад, зеро дар он ҳақиқату адолат ҷамъ шудааст.
• Донистани он ки Худо Шунаво ва Доност, инсонро ба тақво ва некӯкорӣ тарғиб менамояд.