ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 157

የቃላት ፍች፡-

• «صَدَفَ عَنْهَا» ማለት ከእሷ (ከአንቀጾቹ) ዞረ፣ ተወ፣ አልተቀበላትም ማለት ነው።
• «سُوءَ الْعَذَابِ» ማለት ከባድና አሰቃቂ ቅጣት ማለት ነው።
• «بَيِّنَةٌ» ማለት ግልጽ ማስረጃ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ የመካን ከሓዲዎች ሊናገሩት የሚችሉትን ሰበብ አስቀድሞ አስወግዷል። እነርሱ «በእኛ ላይ መጽሐፍ በተወረደ ኖሮ፣ ከእነርሱ (ከአይሁድና ከክርስቲያኖች) የበለጠ ቅኑን መንገድ በተከተልን ነበር» የሚሉ ከሆነ፣ አላህ እንዲህ ይላቸዋል፡- «እነሆ! ከጌታችሁ የሆነ ግልጽ ማስረጃ (ቁርኣን)፣ ቅን መንገድን የሚያሳይ መሪ (ህዳር) እና ለሙእምናን እዝነት የሆነው መጽሐፍ በነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ላይ በቋንቋችሁ መጥቷል። ስለዚህ ሰበብ የላችሁም።»

ከዚያም አላህ እንዲህ ይላል፡- «ከአላህ አንቀጾች ከማመን የካደና ከእሷም የዞረ (የተዋት) ሰው የበለጠ በዳይ (በደለኛ) ማን ነው?» ማለት ከእርሱ የበለጠ በዳይ የለም ማለት ነው። ምክንያቱም እሱ እውነት መጥቶለት ሳለ ከደ፣ ከማመንም ዞረ።

በመጨረሻም አላህ እንዲህ በማለት ያስጠነቅቃል፡- «እነዚያን ከአንቀጾቻችን የሚዞሩትን ሰዎች፣ ይዞሩ በነበሩት ምክንያት፣ በጣም ከባድ የሆነውን ቅጣት (የገሀነምን ስቃይ) በእርግጥ እንቀጣቸዋለን።»

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ለሰዎች ሰበብ እንዳይኖራቸው ሁሉንም ማስረጃዎች አሟልቶ አቅርቧል፤ ይህም የአላህ ፍትሕና ጥበብ ያሳያል።
2. ቁርኣን ለሁሉም ሰው እስከ ትንሳኤ ድረስ የሚበቃ ግልጽ ማስረጃና መሪ ነው፤ ማንም ሰው «አላወቅሁም» ወይም «አልደረሰኝም» የሚል ሰበብ የለውም።
3. እውነት ከደረሰው ሰው በኋላ እምቢ ማለትና መዞር ከሁሉ የከፋ በደል ነው፤ ይህ ደግሞ የአላህን ቅጣት ያስገኛል።
4. አንድ ሰው እውነትን ባለማወቁ ይቅርታ ሊጠይቅ ይችላል፤ ነገር ግን እውነቱን አውቆ ከተወው ለእርሱ ምንም ሰበብ የለውም።
5. ይህች ሃይማኖት (እስልምና) የአላህ እዝነት ለሰዎች ሁሉ ነው፤ ቁርኣን የወረደው ሰዎችን ከጨለማ ወደ ብርሃን ለማውጣትና የዘላለም ደስታቸውን ለማረጋገጥ ነው።