Surah Al-An'am — Aya 160

Ma'anar Kalmomi:

• الحسنة: Kyakkyawan aiki ko siffa mai kyau da mutum ya aikata.
• السيئة: Mummunan aiki ko laifi da mutum ya aikata.
• لا يُظلمون: Ba za a zalunce su ba, ko a rage musu ladan kyakkyawan aiki, ko a ƙara musu azabar laifi.

Tafsiri:

Duk wanda ya zo a Ranar Kiyama da kyakkyawan aiki (wato aikin ibada da da'a ga Allah), to ladan sa shi ne sau goma na irin wannan aikin, wato Allah zai ba shi ladan aikin guda goma, bisa falala daga Allah. Amma duk wanda ya zo da mummunan aiki (wato laifi), to ba za a hukunta shi ba face da irin wannan laifin, ba a ƙara masa ba, kuma ba za a rage masa ba. Su kuma bayin Allah a wannan rana ba za a zalunce su ba ko kaɗan, ba a rage musu ladan kyakkyawan aiki ba, kuma ba a ƙara musu azabar laifi ba.

Fa'idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Wannan aya tana nuna wa mutane cewa Allah Mai rahama ne kuma Mai kyautatawa, domin yana ninka ladan kyakkyawan aiki har sau goma, wanda hakan yana ƙarfafa mutum ya yi ayyukan alheri da yawa.
2. Tana nuna cewa Allah ba shi da zalunci, domin ba ya hukunta mutum face daidai da laifinsa, kuma ba ya rage ladan alheri, wanda hakan yana sa mutum ya kwantar da hankalinsa game da adalcin Allah.
3. Tana ƙarfafa muminai su yi kyakkyawan aiki, domin sun san cewa kowace kyakkyawar aiki za a ninka mata lada, kuma suna samun kwarin gwiwa su nisanta daga laifuffuka, domin sun san cewa azabar laifi ba za a ƙara mata ba, amma kuma ba za a rage mata ba.
4. Tana sa mutum ya fahimci cewa Allah yana son alheri ga bayinsa, kuma yana ba su dama mai yawa don samun lada, wanda hakan yana ƙara so da ƙaunar Allah a cikin zuciyar mutum, kuma yana sa shi ya himmatu wajen yin abin da Allah yake so.