سوره انعام — آیه 64

معانی کلمات:

• کَرْب: اندوه، غم و گرفتاری شدید که دل را به تنگی آورد.
• یُنجّیکم: نجات میدهد شما را، رهایی میبخشد شما را.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! به این مشرکان بگو: خداوند است که شما را از این تاریکیهای دریا و خشکی و از هر اندوه و گرفتاری سختی نجات میدهد، همانگونه که در دل شبهای ظلمانی، در میان امواج خروشان دریا، تنها او را میخوانید و از او یاری میطلبید. اوست که شما را از هر سختی و تنگی رهایی میبخشد و از هر بلا و مصیبتی نجات میدهد. اما با این حال، شما پس از آنکه نجات یافتید و به ساحل امن رسیدید، باز هم به شرک روی میآورید و بتهایی را که هیچ سود و زیانی برایتان ندارند، در عبادت با خداوند شریک میگردانید. این چه ناسپاسی و ستمی است که در حق پروردگار خود روا میدارید؟! او که در سختیها تنها پناهگاه شماست، در آسایش و راحتی فراموشش میکنید و برایش شریک قرار میدهید.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که فطرت انسان در سختیها به سوی خداوند بازمیگردد، اما شیطان و هوای نفس او را از مسیر حق منحرف میکند.
• ناسپاسی در برابر نعمتهای الهی، از بزرگترین گناهان است و انسان باید همواره شکرگزار پروردگار باشد.
• توحید و یکتاپرستی، تنها راه نجات و رستگاری است و شرک، ظلمی عظیم در حق خالق هستی است.
• خداوند همواره آماده نجات بندگانش است، اما انسان باید پس از نجات، بر عهد و پیمان خود با خدا وفادار بماند و او را فراموش نکند.