Suurah Al-An'aam — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• Kaddib (كَذَّبَ): Beeniyey, diiday.
• Qawmka (قَوْمُكَ): Qoomkaaga, dadkaaga.
• Xaq (الْحَقُّ): Runta cad ee shakiga lahayn.
• Wakiil (وَكِيلٌ): Ilaaliye, mas'uul, ama mid lagu xukumo oo lagu qasbo.

Tafsirka Aayadda:

Waxaa beeniyey Quraanka ah qoomkaaga (Nabiyow) ee gaalada ah, inkastoo uu yahay runta cad ee ka soo degtay Eebahaa, oo aan shaki ku jirin inuu xaq yahay. Quraankani waa kitaabka runta ah, waxa uu sheego waa xaq, waxa uu faro waa xaq, waxa uu ka digo waa xaq. Marka beenintoodu waxay tahay beeninta runta cad, ma aha wax shaki ku jiro.

Kaddibna Eebe wuxuu u yidhi Nabiga (SCW): Ku dheh gaalada qoomkaaga ah: Anigu kuma taliyo idin, kamana ahayn ilaaliye idin dhawra, mana ahayn mid idin qasbi kara inaad rumaysataan. Waxaan uun ahay rasuul Eebe oo idin gaadhsiiya wixii laygu soo diray, aniguna waxaan idiin ahay dige cad oo idinka diga caddibaadda Eebe. Xisaabtiinna waxay uun ku taal Eebe, isagaa xukumi doona addoommadiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Rasuulku waa dhexdhexaadiye, ma aha qasbiye: Diinta Islaamku waxay ku dhisan tahay ikhtiyaar iyo caqli, ma aha qasab iyo xoog. Nabigu (SCW) wuxuu uun u dirtay dadka inuu gaadhsiiyo, rumayntuna waxay ku xiran tahay ikhtiyaarka qofka.
2. Xaqa runtiisu way iska cad dahay: Quraanku waa xaq aan shaki lahayn, mana u baahna in qof xaqiijiyo, ee waxaa loo baahan yahay in la rumaysto oo la raaco.
3. Mas'uuliyadda dadka waxay saaran tahay iyaga: Qof kastaa wuxuu mas'uul ka yahay camalkiisa, Rasuulku (SCW) ma mas'uul ka aha rumaynta dadka, sidaa darteed ninkastaa waa inuu ka fikiraa aakhirotiisa oo uu u dhaqmaa si fiican.
4. Nabigu (SCW) wuxuu uun yahay dige: Taasoo muujinaysa naxariista iyo daryeelka uu u hayo ummaddiisa, isagoo u digaya caddibaadda Eebe ka hor, si dadku u toobadkeenaan oo u hanuunaan.
5. Quraanku waa run, rumaystayaashiisuna waa kuwa guuleysta: Kuwa Quraanka rumaysta oo raaca waa kuwa hanuunsan, kuwa beeniyana waxay ku jiraan khasaaro cad.