سوره قلم — آیه 21

معانی کلمات:

• تَنَادَوا: یکدیگر را صدا زدند و ندا دادند.
• مُصْبِحِین: صبحگاهان، هنگام صبح.

تفسیر آیه:

آنها که در دل شب تصمیم گرفته بودند تا سحرگاهان به باغ خود بروند و میوههای آن را از مستمندان پنهان کنند، وقتی صبح شد، یکدیگر را صدا زدند و گفتند: اگر میخواهید میوهها را بچینید، زودتر به باغ بروید تا فقیران بر شما سبقت نگیرند و از ثمره آن بهرهمند نشوند. این ندا و هماهنگی در حالی بود که آنان از اراده الهی غافل بودند و نمیدانستند که خداوند به سبب این بخل و نیرنگ، باغشان را نابود خواهد کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان هر چقدر هم در کار خود زیرک و هماهنگ باشد، نمیتواند از قضا و قدر الهی پیشی بگیرد؛ پس باید در همه امور به خدا توکل کند و از یاد او غافل نشود.
• بخل و خودخواهی و محروم کردن نیازمندان از نعمتهای الهی، موجب زوال برکت و نابودی داراییها میشود.
• مؤمن باید در برنامهریزیهای خود، رضایت خدا و کمک به بندگان او را در نظر بگیرد و بداند که رزق و روزی تنها به دست خداست، نه با چارهاندیشیهای دنیوی.