Suurah Al-A'raaf — Aayad 128

Macnada Erayada Qaarkood:

• Istaciin: Kaalmo weydiiso, gargaar dalbo.
• Isbir: Samir yeelo, adkayso.
• Yuurithuhaa: Wuxuu dhaxalsiiyaa, wuxuu siiyaa.
• Al-caaqibah: Cawaaqibta, natiijada u dambaysa.
• Al-muttaqiin: Kuwa ka dhawrsada xumaanta, kuwa fuliya amarka Eebe kana fogaada waxa uu reebay.

Tafsiirka:

Markii Fircoon uu ku soo celiyay dilkii wiilasha reer binu Israa'iil, ayay dacwooyeen (ka cawdeen) Nabi Muuse. Markaas ayuu Muuse ku yidhi qoomkiisii: "Kaalmo weydiista Eebe oo keliya, isaga ha ka gargaarsanina, samirna yeela oo ku adkaysta dhibaatooyinka idin ku haya Fircoon iyo ciidankiisa. Waxaa dhab ah in dhulka oo dhan uu leeyahay Eebe, isagaa xukuumadiisa ku wareejiya cidduu doono oo ka mid ah addoommadiisa, sida uu doono wakhtiguu doono. Dhulka ma aha mid u gaar ah Fircoon iyo kuwa la midka ah si ay ugu xoog badnaadaan. Natiijada wanaagsan ee u dambaysa waxay u sugnaan kuwa ka dhawrsada Eebe, kuwa fuliya amarkiisa kana fogaada waxa uu reebay, haddii ay ku yimaadaan dhibaatooyin iyo imtixaanba."

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Tawakkulka Eebe: Balaayada iyo dhibka marka ay ku soo degto, waa in aan Eebe uun ka gargaar weydiisannaa, maxaa yeelay isagaa wax walba leh, isagaana wax walba kara.
2. Samirku waa furaha guusha: Samirku waa hubka ugu weyn ee mu'inku isagu ku ilaashado cadowgiisa, waana sababta ugu weyn ee lagu gaaro gargaarka Eebe.
3. Dhulka waa Eebe: Xukunka dhulka iyo isbeddelkiisu waxay ku jiraan gacanta Eebe, isagaa kor u qaada cidduu doono, hoosna u dhiga cidduu doono, sidaas darteed yaanan cidna u dhicin inay u arkaan inay leedahay dhulka iyo dadka.
4. Cawaaqibta wanaagsan waxay u sugnaan kuwa dhawrsada: Guusha dhabta ah ma aha mid ku xidhan xoogga iyo tirada badan, laakiin waxay ku xidhan tahay dhawrsashada Eebe, oo ah in la fuliyo amarkiisa lana fogaado waxa uu reebay.