ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 191

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• أَيُشْرِكُونَ – พวกเขาตั้งภาคีหรือไม่?
• مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا – สิ่งที่ไม่สามารถสร้างสิ่งใดได้เลย
• وَهُمْ يُخْلَقُونَ – ในขณะที่พวกมัน (สิ่งเหล่านั้น) ถูกสร้างขึ้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการตำหนิและเยาะเย้ยผู้ตั้งภาคีอย่างมีเหตุผล โดยอัลลอฮ์ทรงถามเชิงตำหนิว่า พวกเขายังคงตั้งภาคีกับอัลลอฮ์ในการเคารพภักดีต่อสิ่งที่ไม่มีอำนาจแม้แต่จะสร้างสิ่งใดขึ้นมาได้แม้เพียงเล็กน้อยกระนั้นหรือ? ในขณะที่สิ่งเหล่านั้นเองก็เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา กล่าวคือ รูปปั้นและเจว็ดที่พวกเขาบูชานั้นเป็นเพียงสิ่งที่มนุษย์แกะสลักขึ้น หรือแม้แต่ชัยฏอนและบรรดามะลาอิกะฮ์ที่พวกเขาบูชาก็ล้วนเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเช่นกัน

หากพวกเขาพิจารณาอย่างมีสติ พวกเขาจะรู้ว่าสิ่งที่ไม่สามารถสร้างสิ่งใดได้เลย และตัวมันเองยังต้องพึ่งพาผู้สร้าง ย่อมไม่คู่ควรแก่การเคารพภักดีแม้แต่น้อย การตั้งภาคีเช่นนี้จึงเป็นการกระทำที่ไร้เหตุผลและขัดกับสามัญสำนึก เพราะการเคารพภักดีควรมีไว้สำหรับผู้ที่สามารถสร้างและประทานพรเท่านั้น นั่นคืออัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างทุกสิ่ง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความบริสุทธิ์ของเตาฮีด (เอกภาพแห่งอัลลอฮ์): อายะฮ์นี้สอนให้เรามุ่งมั่นในการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว เพราะพระองค์คือผู้สร้างทุกสิ่ง ส่วนสิ่งอื่นล้วนเป็นสิ่งที่ถูกสร้าง ไม่มีสิทธิ์ได้รับการเคารพภักดี
2. การใช้สติปัญญาในการศรัทธา: อิสลามส่งเสริมให้มนุษย์ใช้เหตุผลและสติปัญญาไตร่ตรอง ความศรัทธาที่แท้จริงไม่ใช่การทำตามความเชื่อที่งมงาย แต่เป็นการศรัทธาด้วยความเข้าใจและหลักฐานที่ชัดเจน
3. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษย์: การที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิและชี้แจงแก่ผู้ตั้งภาคี แสดงถึงความเมตตาที่พระองค์ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์หลงผิดโดยไม่มีการเตือนสติ พระองค์ทรงเปิดโอกาสให้พวกเขากลับตัวกลับใจอยู่เสมอ
4. ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์: เมื่อเราตระหนักว่าสรรพสิ่งล้วนเป็นสิ่งที่ถูกสร้าง เราจะยิ่งสำนึกในความยิ่งใหญ่ของพระผู้สร้าง และเกิดความอ่อนน้อมถ่อมตนต่อพระองค์ พร้อมที่จะปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม