සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 199

වදන් විස්තරය:

• العَفْوَ (අල්-අෆ්වු): ඉවසීම, කරුණාව, මිනිසුන්ගේ පහසු දේ පිළිගැනීම සහ ඔවුන්ට දුෂ්කර දේ බල නොකිරීම.
• العُرْفَ (අල්-උර්ෆ්): යහපත් වචන, අලංකාර ක්රියා සහ ශ්‍රේෂ්ඨ ගුණාංග. ඥානය සහ ශරීඅතය (ඉස්ලාමීය නීතිය) යහපත් යැයි පිළිගන්නා සෑම දෙයක්ම.
• الْجَاهِلِينَ (අල්-ජාහිලීන්): නූගත් අය, මෝඩයන්, සහ අයුතු ලෙස හැසිරෙන අය.

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි! ඔබ සහ ඔබගේ උම්මාව (ප්‍රජාව) මිනිසුන්ගේ යහපත් ගුණාංග සහ යහපත් ක්‍රියා පිළිගන්න. ඔවුන්ගෙන් ඔවුන්ගේ ස්වභාවයට දුෂ්කර හෝ බර දේ ඉල්ලා නොසිටින්න. එසේ කළහොත් ඔවුන් ඔබෙන් ඈත් වී යනු ඇත. එබැවින් මිනිසුන්ගේ ස්වභාවය පහසුවෙන් පිළිගන්නා දේම ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලන්න.

තවද, සෑම යහපත් වචනයකටම සහ අලංකාර ක්‍රියාවකටම මිනිසුන්ව උපදෙස් දෙන්න. යහපත් දේ අණ කරන්න.

නූගත් අය හා මෝඩයන් සමඟ තර්ක කිරීමෙන් හෝ ඔවුන්ගේ නූගත්කමට ප්‍රතිචාර දැක්වීමෙන් වළකින්න. ඔවුන් ඔබට අගෞරව කළත්, ඔබ ඔවුන්ට අගෞරව නොකරන්න. ඔවුන් ඔබට හානි කළත්, ඔබ ඔවුන්ට හානි නොකරන්න. ඔවුන් ඔබට දුන්නේ නැතත්, ඔබ ඔවුන්ට දීමෙන් වළකින්න එපා. අබූ ජහල් සහ ඔහුගේ සගයන් වැනි අයගෙන් ඈත් වී ඉවසීමෙන් කටයුතු කරන්න.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය ඉස්ලාමයේ උතුම් සදාචාර පද්ධතිය පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියකි. එය මිනිසුන්ට ඉවසීම, කරුණාව සහ යහපත් හැසිරීම උගන්වයි.
2. මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස අප අන් අය සමඟ කටයුතු කිරීමේදී පහසුව සහ නම්‍යශීලී බව පෙන්විය යුතු අතර, දැඩි බව සහ අමාරුකම් ඇති කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය. මෙය මිනිසුන් ඉස්ලාමයට ආදරය කිරීමට හේතුවක් වේ.
3. යහපත අණ කිරීම සහ අයහපතෙන් වැළැක්වීම මුස්ලිම්වරයෙකුගේ වගකීමකි. නමුත් එය ඥානවන්තව සහ මෘදු ලෙස කළ යුතුය.
4. නූගත් අය සමඟ ගැටීමෙන් වැළකී සිටීම සහ ඔවුන්ගේ නරක හැසිරීම් නොසලකා හැරීම මනසේ සාමය ආරක්ෂා කරන අතර, සමාජයේ සාමයද පවත්වා ගනී.
5. මෙම ආයාතය පෙන්වා දෙන්නේ ඉස්ලාමය ප්‍රචණ්ඩත්වයේ සහ පළිගැනීමේ ආගමක් නොව, ඉවසීම, සමාව දීම සහ යහපත්කමේ ආගමක් බවයි. මෙය ඕනෑම කෙනෙකුගේ හදවතට ඉස්ලාමය කෙරෙහි ආදරයක් ඇති කරයි.