සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 71

වදන්වල අර්ථ:

• رِجْسٌ (රිජ්සුන්): දඬුවම, අපවිත්රත්වය හෝ කෝපය හේතුවෙන් පැමිණෙන විපත.
• غَضَبٌ (ගදබුන්): උදහස, කෝපය.
• سُلْطَانٍ (සුල්තානින්): සාධකය, බලය, ප්රමාණවත් සාක්ෂිය හෝ තර්කය.
• فَانتَظِرُوا (ෆාන්තසිරූ): එසේ නම් බලා සිටින්න.

අර්ථ විවරණය:

නබි හූද් (තවුස් සලාම්) තම ජනතාවට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ පැවසූහ: “නියත වශයෙන්ම ඔබගේ පරමාධිපතිගෙන් ඔබ වෙත දඬුවම සහ උදහස පැමිණීම නියම වී ඇත. එය අනිවාර්යයෙන්ම ඔබ වෙත පැමිණෙනු ඇත. ඔබ මා සමඟ තර්ක කරන්නේ කුමක් ගැනද? ඔබ සහ ඔබේ මුතුන්මීත්තන් මෙම පිළිමවලට ‘දෙවිවරුන්’ යන නම් යෙදූවා පමණි. ඒවාට දිව්යත්වයේ කිසිදු ගුණාංගයක් නොමැත. ඒවා මැවූ දේවල්ය; ඒවාට කිසිදු හානියක් හෝ ප්රයෝජනයක් කිරීමට ශක්තියක් නැත. ඒවා දෙවිවරුන් ලෙස හැඳින්වීමට අල්ලාහ් කිසිදු සාධකයක් හෝ බලයක් පහළ කර නැත. එබැවින් ඔබ දඬුවම ඉල්ලා සිටින්නේ නම්, එය එනතුරු බලා සිටින්න. මමද ඔබ සමඟ එය පැමිණීම බලා සිටින්නෙමි.” මෙය ඉතා බලවත් තර්ජනයක් සහ අනතුරු ඇඟවීමක් විය. මන්ද යත්, තමන්ට එරෙහිව දඬුවම පැමිණීමට බලා සිටින බවට නබිවරයාම ප්රකාශ කිරීම, එම දඬුවම නියත වශයෙන්ම පැමිණෙන බවට ඇති ස්ථිරභාවය පෙන්නුම් කරයි.

මෙම වදන් පාඨයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම සහ උදහස අත් නොහැරිය හැකි සත්යයකි. එය පැමිණෙන විට කිසිවෙකුට එය වළක්වාලිය නොහැක.
2. මිනිසුන් විසින් නම් කරන ලද දේවල්, ඒවාට කිසිදු බලයක් නොමැති වුවද, ඒවා අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම බරපතල වරදකි. සැබෑ දෙවියා අල්ලාහ් පමණි.
3. අල්ලාහ් පහළ කළ සාධක සහ පැහැදිලි සාක්ෂි නොමැතිව කිසිදු විශ්වාසයක් හෝ ක්රියාවක් පිළිගත නොහැක.
4. සත්යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයට අල්ලාහ්ගේ උපකාරය සැමවිටම ලැබේ. ඔවුන් බිය නොවී, ස්ථිරව සිටිය යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමට පෙර, එයින් ආරක්ෂා වීමට ඇති එකම මාර්ගය තව්බා (පසුතැවීම) සහ අල්ලාහ් වෙත යොමුවීමයි.