സൂറ നൂഹ് — ആയത്ത് 6

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* فِرَارًا (ഫിറാറൻ): ഓടിപ്പോക്ക്, അകന്നുമാറൽ, വിമുഖത.

വ്യാഖ്യാനം:

നൂഹ് നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പരാതി പറയുകയാണ്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, രാവും പകലും ഞാൻ എന്റെ ജനതയെ നിന്നിലേക്ക് വിശ്വസിക്കാനും നിന്നെ അനുസരിക്കാനും വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ ഈ വിളി അവരുടെ സത്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ഓട്ടവും അകൽച്ചയും മാത്രമാണ് വർദ്ധിപ്പിച്ചത്. ഞാൻ അവരെ നിന്റെ പാപമോചനത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചപ്പോഴെല്ലാം അവർ കൂടുതൽ അകന്നുമാറുകയും സത്യത്തോട് വിമുഖത കാണിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ തങ്ങളുടെ ചെവികളിൽ വിരലുകൾ കുത്തുകയും (സത്യം കേൾക്കാതിരിക്കാൻ), തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് മുഖം മറയ്ക്കുകയും (എന്നെ കാണാതിരിക്കാൻ), സത്യം സ്വീകരിക്കാതെ ധിക്കാരപൂർവ്വം തുടരുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ അവരെ പരസ്യമായും രഹസ്യമായും വിളിച്ചു. എങ്കിലും അവരുടെ അവിശ്വാസവും ധിക്കാരവും വർദ്ധിക്കുകയല്ലാതെ കുറഞ്ഞില്ല."

പാഠങ്ങൾ:

* സത്യത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണം ഫലം കാണാതിരുന്നാലും അത് തുടരണം. നൂഹ് നബി (അ) നിരാശനാകാതെ തന്റെ ദൗത്യം തുടർന്നു.

* ഹൃദയം കഠിനമായവർക്ക് തെളിവുകളും ഉപദേശങ്ങളും ഫലിക്കണമെന്നില്ല. അവർ സത്യത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ അകന്നുപോകും.

* സത്യപ്രചാരണത്തിൽ വിവിധ രീതികൾ (പരസ്യം, രഹസ്യം) അവലംബിക്കണം. എന്നാൽ ഫലം അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നാണ്.

* പ്രവാചകന്മാർക്ക് പോലും ജനങ്ങളെ നേർവഴിയിലാക്കാൻ കഴിയില്ല; അത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയമാണ്. അതിനാൽ നാം നമ്മുടെ കടമ നിർവഹിക്കുകയും ഫലം അല്ലാഹുവെ ഏൽപ്പിക്കുകയും വേണം.

* സത്യത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നവരുടെ അന്ത്യം നാശമാണ്. നൂഹ് നബിയുടെ ജനതയെ പ്രളയത്തിൽ മുക്കി നശിപ്പിച്ചത് അതിനുള്ള തെളിവാണ്.