Nuh surasi — Oyat 6

Kalimalarning ma'nolari:

• Firor — qochish, yuz o'girish, haqiqatdan uzoqlashish.

Tafsir:

Nuh alayhissalom o'z qavmini kechayu-kunduz, yashirin va oshkora, har qanday usul bilan Allohning birligiga va Unga itoat qilishga da'vat qildilar. Ammo ularning qalblari tobora qotib, haqiqatdan yanada uzoqlashdilar. Uning da'vati ularni hidoyatga yaqinlashtirish o'rniga, aksincha, ularni iymondan ko'proq qochirib, adashganliklarini yanada kuchaytirdi. Har safar Nuh ularni Allohga imon keltirishga va gunohlarini kechiktirishga chaqirganida, ular quloqlariga barmoqlarini tiqib, ovozini eshitmaslikka urinardilar. Ustlariga kiyimlarini yopib, uning yuziga qarashdan ham bosh tortardilar. Ular kufrlarida barqaror bo'lib, iymonni qabul qilishdan o'ta takabburona bosh tortdilar. Nuhning chaqirig'i ularning iymondan qochishlarini, nafratlarini va dushmanliklarini yanada ziyoda qildi, xolos.

Foydalar:

1. Da'vat qiluvchi o'z vazifasini ado etishi shart — natija Allohning ixtiyorida. Nuh alayhissalom ming yil davomida da'vat qilgan bo'lsalar ham, ozgina qavm iymon keltirdi. Bu esa har bir da'vatchiga sabr va matonat o'rgatadi.
2. Insonning hidoyatga kelishi yoki undan yuz o'girishi uning ixtiyorida — kim haqiqatdan qochishni xohlasa, unga hech qanday da'vat foyda bermaydi.
3. Payg'ambarlarning qavmlari oldida ko'rsatgan sabr-toqatlari bizga namunadir — biz ham yaxshilikka chaqirishda davom etishimiz, natijaga emas, balki niyat va amalga qarashimiz kerak.
4. Iymon va toat insonni Allohning mag'firatiga yetaklaydi, kufr va takabburlik esa insonni halokat sari yetaklaydi.