Surja El-Kijame — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• A-jahsebu: A mendon, a pandeh.
• El-insanu: Njeriu (këtu nënkuptohet ai që e mohon ringjalljen).
• En-len nexhme'a: Se nuk do t'i mbledhim.
• Idhamehu: Eshtrat e tij (pas shpërbërjes së tyre në tokë).

Tefsiri i ajetit:

A mendon njeriu që mohon ringjalljen se Ne nuk do të jemi në gjendje t'i mbledhim eshtrat e tij pasi të jenë shpërndarë e tretur në tokë? Sigurisht që do t'i mbledhim! Ne jemi të Plotfuqishëm për këtë dhe për më tepër se kaq – jemi të fuqishëm që t'i rikrijojmë eshtrat e tij në formën më të përsosur, madje deri në majat e gishtërinjve të tij, duke ia kthyer ato ashtu siç kanë qenë para vdekjes, me të gjitha detajet e tyre të sakta dhe të veçanta. Ky është një argument kundër atij që e mohon ringjalljen, sepse Ai që i krijoi eshtrat e tij për herë të parë, është i aftë t'i rikrijojë ato përsëri.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Ky ajet na mëson fuqinë e pakufishme të Allahut, i Cili është i aftë të ringjallë çdo gjë, sado e shpërndarë të jetë ajo.
• Ai na kujton se mohimi i ringjalljes është një gabim i madh, sepse fuqia e Allahut nuk kufizohet nga asgjë.
• Ajeti na nxit të besojmë në jetën pas vdekjes dhe në llogarinë që do të japim para Allahut, gjë që na bën të kujdesshëm në veprimet tona dhe na afron më shumë te Zoti ynë.
• Ai na tregon se krijimi i njeriut nuk është i rastësishëm, por ka një qëllim të madh – ringjalljen dhe shpërblimin – gjë që i jep kuptim jetës sonë dhe na bën të përpiqemi për atë që është e mirë dhe e dobishme.