Surat Al-Infitar — Ayat 19

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ (yauma): dina, yaiku dina kiamat utawa dina pitungan.
• لَا تَمْلِكُ (lā tamliku): ora nduweni kekuwatan utawa ora bisa nguwasani.
• نَفْسٌ (nafsun): awak, jiwa, utawa wong.
• شَيْئًا (syai'an): sawijining bab, bisa awujud pitulungan utawa manfaat.
• الْأَمْرُ (al-amru): perkara, kabeh urusan lan katetepan.
• يَوْمَئِذٍ (yauma'idzin): ing dina iku, yaiku dina kiamat.

1. Tafsir Ayat:

Ing dina kiamat, ora ana siji wae wong kang bisa menehi pitulungan utawa manfaat marang wong liya. Saben wong mung ngadhepi awake dhewe lan tanggung jawabe dhewe-dhewe. Ora ana bapak kang bisa nulungi anake, ora ana kanca kang bisa ngrewangi kancane, lan ora ana sapa wae kang nduweni kekuwatan kanggo ngowahi kahanan ing dina iku. Kabeh perkara, katetepan, lan kaputusan ing dina iku mung ana ing astane Allah SWT. Panjenengane kang Maha Kuwasa nindakake apa wae kang dikarepake, ora ana siji wae kang bisa ngalang-alangi utawa nandhingi kekuwasane. Iki nuduhake yen kekuwatan manungsa iku sejatine ringkih banget, lan kabeh kuwasa iku mung kagungane Allah, ora mung ing dina kiamat, nanging uga ing donya iki.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake awake dhewe yen dina kiamat iku nyata lan kudu dipersiapake kanthi amal saleh.
• Nuwehake rasa andhap asor, amarga kabeh kekuwatan lan kemampuan manungsa iku winates lan mung saka Allah.
• Nggugah kesadaran supaya ora ngandelake pitulungan manungsa wae, nanging tansah nyuwun pitulungan marang Allah SWT.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki mulangake bab keadilan lan kekuwasane Allah kang sampurna.
• Menehi pangarep-arep yen ing dina iku kabeh bakal diputus kanthi adil dening Allah, mula ora perlu wedi marang kezaliman manungsa, nanging kudu wedi marang Allah.