Surat Al-Infitar — Ayat 6

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ : "Hei manungsa" — yaiku panyeru marang sakabehe manungsa, tanpa mbédakake mukmin utawa kafir.
• مَا غَرَّكَ : "Apa kang nggawe kowe kesasar/ketipu?" — saka tembung *ghurur*, yaiku ketipu utawa kesasar amarga pangira kang kliru.
• بِرَبِّكَ : "Marang Pangeranmu" — Allah kang nggadahi, ngopeni, lan ngurus kowe.
• الْكَرِيمِ : "Kang Maha Mulya lan Maha Loma" — Allah kang akeh kabecikan lan kamurahané.

2) Tegese ayat iki:

Allah nimbali sakabehe manungsa kanthi panyeru: "Hei manungsa, apa ta kang nggawe kowe ketipu lan wani mbangkang marang Pangeranmu?" Allah iku Pangeran kang Maha Mulya lan Maha Loma, kang tansah menehi kabecikan lan ora enggal-enggal nyiksa awakmu sanajan kowe kerep nglakoni dosa. Kamulyan lan kamurahané Allah iku mau mesthine dadi jalaran kowe saya cedhak lan saya taat marang Panjenengané, dudu malah dadi jalaran kowe lali lan wani mbangkang.

Manungsa kang maido anané dina kebangkitan lan kang kafir marang Pangerané, dipitakoni: apa ta kang nggawe kowe nganti wani mbangkang marang dhawuhé Allah? Apa amarga Allah ngenteni lan ora enggal-enggal nyiksa kowe, banjur kowe rumangsa aman lan nganggep ora bakal ana pitungan? Padahal Allah nundha siksa iku mung merga kamurahané, supaya kowe gelem mertobat lan bali marang dalan kang bener.

Allah kang nitahake kowe, nyempurnakake awakmu, lan nyusun awakmu kanthi becik supaya bisa nglakoni tugas-tugasé manungsa, iku kabeh bukti gedhe yen Panjenengané iku Pangeran kang kudu disembah lan dituruti. Allah nitahake kowe ing wujud apa wae kang dikarepake, lan kabeh iku wujud kamurahan lan kawicaksanané.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manawa manungsa iku kerep lali lan ketipu dening hawa nepsu, mula kudu tansah eling marang Pangerané.
• Kamurahané Allah kang nundha siksa iku dudu jalaran kanggo wani mbangkang, nanging dadi kesempatan kanggo mertobat lan memperbaiki awake dhewe.
• Allah iku Maha Mulya lan Maha Loma, mula saben kabecikan kang kita tampa iku tandha katresnané Allah marang kita, lan kudune dibales kanthi syukur lan taat.
• Ngelengake manawa saben manungsa bakal bali marang Allah lan bakal diitung kabeh lakuné, mula kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi amal saleh.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani manungsa kanthi cara kang alus lan kebak katresnan, ngajak manungsa bali marang dalan kang bener kanthi kesadaran, dudu kanthi paksaan.