சூரா அல்-இன்ஷிகாக் — வசனம் 17

சொற்பொருள்:

• وَمَا وَسَقَ: “வஸக” என்றால் சேகரித்தல், ஒன்றுசேர்த்தல். அதாவது இரவு தன்னுள் சேகரித்துக் கொள்வது.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ் இரவின் மீது சத்தியம் செய்கிறான். இரவு வரும்போது பகலில் பரந்து விரிந்திருந்த அனைத்து உயிரினங்களும், விலங்குகளும், பறவைகளும், பூச்சிகளும் தத்தம் இருப்பிடங்களை நோக்கித் திரும்பி, இரவின் இருளில் ஒடுங்கி அமைதியடைகின்றன. இரவு அவற்றைத் தன் இருளுக்குள் சேர்த்து மூடிக்கொள்கிறது. இது அல்லாஹ்வின் மகத்தான அத்தாட்சிகளில் ஒன்றாகும்.

இரவின் இந்த இயல்பு, பகலின் சலசலப்புக்குப் பிறகு ஓய்வும் அமைதியும் ஏற்படுவதைக் காட்டுகிறது. மனிதர்களும் இதே போன்று பகலில் உழைத்து, இரவில் ஓய்வெடுக்கிறார்கள். இது அல்லாஹ்வின் ஒழுங்குமுறையான படைப்புத் திட்டத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இந்தச் சத்தியத்திற்குப் பிறகு அடுத்த வசனத்தில், மனிதர்கள் பல்வேறு நிலைகளைக் கடந்து செல்வார்கள் என்பது கூறப்படுகிறது. இந்த இரவின் சத்தியம், மனித வாழ்வின் மாற்றங்களையும், இறுதி மறுமை நாளையும் உறுதிப்படுத்தும் விதமாக அமைந்துள்ளது.

பயன்கள்:

1. இரவின் அமைதியும், உயிரினங்கள் தம் இருப்பிடம் திரும்புவதும் அல்லாஹ்வின் அற்புத அத்தாட்சிகளில் ஒன்று. இதைச் சிந்திப்பது இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்தும்.
2. இரவு என்பது ஓய்வுக்கான நேரம். மனிதன் இரவில் ஓய்வெடுத்து, பகலில் உழைக்க வேண்டும் என்பதே இறைவனின் திட்டம். இதை மீறி இரவை விழிப்பாகவும், பகலை ஓய்வாகவும் மாற்றுவது இயற்கைக்கு மாறானதாகும்.
3. இரவில் அனைத்து உயிரினங்களும் அமைதியடைவது போல், மனிதனும் இரவில் அமைதியாக இறைவனை நினைவுகூர்ந்து, அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவதற்கு இது சிறந்த நேரமாகும்.
4. இரவின் இருள் வந்து அனைத்தையும் மூடிக்கொள்வது, மறுமை நாளில் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் முன் ஒன்றுகூட்டப்படுவதை நினைவூட்டுகிறது. எனவே, மனிதன் தன் வாழ்க்கையை இறைவனுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடத்த வேண்டும்.