Əla surəsi — Ayə 5

1) Bəzi sözlərin izahı:

• غُثَاءً (ğusâ): Selin və ya küləyin yığıb apardığı quru, xırda bitki qırıntıları; quruyub toz-torpaq olmuş ot-ələf.
• أَحْوَى (əhvâ): Qara rəngə çalan, qaralmış. Burada quruyub qaralmış bitki nəzərdə tutulur.

2) Ayənin təfsiri:

Uca Allah bu ayədə Öz qüdrətinin və hikmətinin bir başqa dəlilini bizə göstərir. O, yeri yaşıl otlarla, təzə-tər bitkilərlə örtür, sonra isə onları qurudub qaralmış, sovrulub gedən quru qırıntılara çevirir. Bir vaxt təzə və gözəl olan o yaşıllıq, bir müddət sonra saralıb quruyur, rəngi qaralır və küləyin sovurduğu toza-torpağa dönür.

Bu mənzərə insan üçün böyük bir dərsdir. Dünya həyatı da elə bu yaşıl ot kimidir: bir gün gənclik, güc, gözəllik və firavanlıq gəlir, sonra isə tədricən solur, qocalıq və zəiflik gəlir, nəhayət insan da bu dünyadan köçür. Uca Allah bu misalla bizə xatırladır ki, dünyanın parlaqlığına aldanmayın; onun ömrü qısa, sonu isə fanidir.

Eyni zamanda bu ayə Allahın elminin və qüdrətinin nə qədər geniş olduğunu göstərir. O, hər şeyi bir ölçü ilə yaradır, hər məxluquna özünə uyğun olanı verir və hər şeyi vaxtı çatanda dəyişdirir. Yaşıl otu belə qurudub qaraldan Allah, insanı da bir gün torpağa qaytaracaq və sonra haqq-hesab üçün yenidən dirildəcəkdir.

Ey insan! Bu ayə sənə rəhmət qapısını açır: yaradan Rəbbini tanı, Onun verdiyi nemətlərə şükür et, ömrünün baharını Onun yolunda keçir. Çünki bu yaşıl ot kimi, sənin də ömrün bir gün quruyub qaralacaq — amma yaxşı əməllər heç vaxt solmaz, onlar sənin üçün əbədi bağça olar.