Soera Al-A'la — Vers 5

Woorden die uitleg nodig hebben:

• غُثَاءً (ghuthā'an): Droog, verdord gras of plantenresten die vergaan en vermengd zijn met aarde, vaak aangedreven door de wind of het water.
• أَحْوَى (aḥwā): Zwartachtig van kleur; verwijst naar planten die na hun groene frisheid zijn verdord, uitgedroogd en donker van kleur zijn geworden.

Uitleg van de vers:

Allah, de Verhevene, wijst ons op Zijn almacht en volmaakte schepping. Nadat Hij het groene, frisse gewas uit de aarde laat groeien, maakt Hij het daarna tot droog, verdord en zwartachtig stro dat vergaat. Dit is een tastbaar bewijs van Zijn macht over leven en dood: Hij laat het ene moment weelderige vegetatie ontstaan, en het volgende moment verandert Hij het in iets dat geen enkele waarde meer heeft. Deze overgang van groen naar zwart, van leven naar verval, toont dat niets buiten Zijn wil en beschikking valt. Het herinnert de mens eraan dat het wereldse leven tijdelijk is en dat alles wat bloeit uiteindelijk zal vergaan, terwijl het Hiernamaals eeuwig is.

Boodschap en aansporing:

Bedenk, o mens, hoe de Almachtige Schepper de aarde bedekt met groen en het vervolgens doet verdorren tot zwart stro. In deze cyclus ligt een diepe les: wie op deze wereld vertrouwt, wordt bedrogen, want alles hier is vergankelijk. Maar wie streeft naar het eeuwige leven en zich overgeeft aan Allah, zal een beloning vinden die nooit vergaat. Laat dit beeld je aansporen om dankbaar te zijn voor de zegeningen van Allah, en om je voor te bereiden op de Dag waarop alleen goede daden van nut zullen zijn. Dezelfde Allah die het dode land tot leven brengt, is in staat om jou uit het graf op te wekken voor de afrekening. Haast je dus naar Zijn vergeving en tevredenheid voordat de tijd voorbij is en het leven verdort zoals het groen.