سورت اعلی — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• اِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ: مګر هغه څه چې الله يې وغواړي (چې هېر کړې يا يې ياد له تا نه واخلي).
• الْجَهْرَ: ښکاره او څرګند کارونه او خبرې.
• مَا يَخْفَىٰ: هغه څه چې پټ وي، که په زړه کې وي او که په عمل کې پټ وي.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل رسول ته وايي: مونږ به تا ته دا قرآن په داسې طریقه ولوستو چې ته به يې هېر نه کړې، مګر هغه څه چې الله پخپل حکمت سره وغواړي چې ته يې هېر کړې، نو هغه به هېر کړې — دا د الله له حکمت او مصلحت نه دی، لکه د ځينو آيتونو نسخ (لېرې کول) چې د يوې ځانګړې حکمت لپاره وي. الله تعالی بيا خپل علم ته اشاره کوي او فرمايي: هغه (الله) په بشپړه توګه پوهېږي پر هغه څه چې ښکاره کېږي، که خبره وي او که عمل وي، او هم پوهېږي پر هغه څه چې پټ وي، که په زړونو کې وي او که په پټو اعمالو کې. نو د هغه په علم کې هېڅ شېبه نه ده پټه، او هغه څه چې هېرول يې حکمت دی، هغه هم د هغه په علم او اراده سره کېږي.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته د الله تعالی د بېخبره علم ښکارندويي کوي — هغه پر هر څه پوهېږي، که ښکاره وي او که پټ، نو مونږ بايد په هر حال کې د هغه د څارنې احساس وکړو او له ګناهونو ځان وساتو.
2. په دې آيت کې د رسول الله ﷺ لپاره د قرآن د ياد ساتلو ژمنه ده، چې دا د قرآن د معجزې يوه برخه ده او مونږ ته د دې کتاب د پاکۍ او ساتنې يقين راکوي.
3. د الله په حکمت باور — ځينې حکمتونه مونږ ته نه ښکاره کېږي، خو الله چې څه کوي، په هغه کې خامخا مصلحت وي، نو بايد په هغه باندې راضي واوسو.
4. دا آيت مونږ ته هڅونه راکوي چې قرآن ته په دقت سره غوږ ونیسو او د هغه د ياد ساتلو هڅه وکړو، ځکه چې الله خپل رسول ته د ياد ساتلو ژمنه کړې، او مونږ هم بايد د دې کتاب د زده کړې او خپرولو هڅه وکړو.