සූරා අත්-තව්බා — ආයාත් 104

වචනාර්ථ:

• التوبة (තව්බා): පාපයෙන් පසුතැවිලි වී අල්ලාහ් වෙත ආපසු හැරීම.
• الصدقات (සදකාත්): දානයන්, පුණ්ය දාන.
• التوّاب (අත්-තව්වාබ්): පසුතැවිලි වීම බහුල ලෙස පිළිගන්නා තැනැත්තා.
• الرحيم (අර්-රහීම්): අති කරුණාවන්ත, දයානුකම්පිත.

අර්ථ විවරණය:

යුද්ධයෙන් පසුබැස සිටි අය සහ අනෙකුත් පාපතරයින්, අල්ලාහ් තම ගැත්තන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා බව නොදන්නෙහු ද? ඔවුන් අවංකව පසුතැවිලි වී තම පාපයෙන් ඈත් වන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගෙන ඔවුන්ට සමාව දෙන බව ඔවුන් දැන සිටිය යුතුය. එසේම, අල්ලාහ් තම ගැත්තන්ගේ දානයන් පිළිගන්නා බවත්, ඒවාට ප්රතිඵල ලබා දෙන බවත් ඔවුන් දැන සිටිය යුතුය. අල්ලාහ් මේ සියල්ලට අනුග්රහයෙන් තොරව, තම ගැත්තන් කෙරෙහි අතිශය කරුණාවන්ත වන අතර, ඔවුන් තමා වෙත හැරී එන විට ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ල බහුල ලෙස පිළිගන්නා තැනැත්තා වේ.

මෙම ආයාතය පහළ වූයේ, පසුතැවිල්ල පිළිගැනීම පිළිබඳ පුවත ඇසූ සමහර පසුබැස සිටි අය, "මොවුන් ඊයේ අප සමඟ සිටි අය නොවේ ද? ඔවුන්ට කතා කිරීමට හෝ ඔවුන් සමඟ වාඩි වීමට ඉඩ නොදුන්නේ ඇයි? අද ඔවුන්ට කතා කර ඔවුන් සමඟ වාඩි වන්නේ ඇයි?" යනුවෙන් පුදුමයට පත් වූ අවස්ථාවේදී ය. එවිට අල්ලාහ් මෙම ආයාතය පහළ කළේ, පසුතැවිල්ල පිළිගැනීම තමාගේ ශ්රේෂ්ඨ ගුණාංගයක් බවත්, එය කිසිවෙකු විසින් වළක්වා ගත නොහැකි බවත් පැහැදිලි කිරීමට ය.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. පසුතැවිල්ලේ දොර සැමවිටම විවෘතයි: අල්ලාහ් තම ගැත්තන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගැනීමට සැමවිටම සූදානම් බව මෙමගින් අපට උගන්වයි. කෙතරම් විශාල පාපයක් වුවද, අවංක පසුතැවිල්ලකින් අල්ලාහ් වෙත හැරී එන්නේ නම්, ඔහු එය පිළිගනී.
2. දානයේ වටිනාකම: අල්ලාහ් දානයන් පිළිගන්නා බවත්, ඒවාට ප්රතිඵල ලබා දෙන බවත් මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් දානය දීමට පසුබට නොවිය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව අපරිමිතයි: අල්ලාහ් "තව්වාබ්" (පසුතැවිල්ල බහුල ලෙස පිළිගන්නා) සහ "රහීම්" (අති කරුණාවන්ත) වන බැවින්, ඔහුගේ කරුණාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය. ඕනෑම මොහොතක ඔහු වෙත හැරී යා හැකිය.
4. සමාජයේ පිළිගැනීම: පසුතැවිලි වූවන් සමාජයේ නැවත පිළිගැනීමට සුදුසුය. ඔවුන්ව හුදකලා කිරීම හෝ අවමානයට ලක් කිරීම නොකළ යුතුය. අල්ලාහ් ඔවුන්ව පිළිගන්නේ නම්, අප ද ඔවුන්ව පිළිගත යුතුය.
5. බලාපොරොත්තුවේ පණිවිඩය: මෙම ආයාතය සියලු පාපතරයින්ට බලාපොරොත්තුවේ පණිවිඩයක් ගෙන එයි. අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් කිසිවෙකු බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය.