සූරා අත්-තව්බා — ආයාත් 86

වචන අර්ථ:

• أُولُو الطَّوْلِ: ධනවතුන්, සම්පත් ඇත්තෝ.
• ذَرْنَا: අපව අත්හරින්න (අපට අවසර දෙන්න).
• الْقَاعِدِينَ: ඉදිරියට නොයන, නිවසේ රැඳී සිටින්නන් (අසරණයන්, රෝගීන් වැනි නිදහසට කරුණු ඇති අය).

අර්ථ විවරණය:

නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වෙත සූරාවක් පහළ කරනු ලැබූ විට, එම සූරාව අල්ලාහ්ව විශ්වාස කරන ලෙසත්, ඔහුගේ රසූල්වරයා සමඟ යුද්ධ කරන ලෙසත් අණ කරයි. එවිට ඔවුන් අතර සිටින ධනවත් පුද්ගලයන් (නමුත් සැබවින්ම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් හෙවත් මුනාෆික්වරුන්) ඔබ වෙත පැමිණ, යුද්ධයෙන් නිදහස් වීමට අවසර ඉල්ලා සිටිති. ඔවුන් කියති: “අපව අත්හැර දමන්න. අපි රෝගීන්, දුර්වලයන් සහ නිදහසට කරුණු ඇති අය සමඟ නිවසේ රැඳී සිටින්නෙමු.” ඔවුන් මෙසේ පවසන්නේ යුද්ධයේ දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දීමට ඇති බිය නිසාය. ඔවුන්ට ධනය හා ශක්තිය තිබියදීත්, යුද්ධයෙන් ඉවත් වීමට කුහක ලෙස නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කරති. මෙය ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේප කිරීමේ සහ කුහකත්වයේ පැහැදිලි සාක්ෂියකි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ කැපවීම සහ ජිහාදය ඉස්ලාමයේ උතුම් කර්තව්යයකි. ධනය හා ශක්තිය ඇති අයට එයින් ඉවත් වීමට අවසර නැත.
2. ධනය හා සම්පත් යනු අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ වියදම් කිරීමට ලැබුණු වරප්රසාදයක් මිස, එයින් පැන යාමට හේතුවක් නොවේ.
3. මුනාෆික්වරුන්ගේ ලක්ෂණය වන්නේ යුතුකම්වලින් ඉවත් වීමට නිදහසට කරුණු සෙවීමයි. සැබෑ දේව විශ්වාසිකයින් අපහසුතා මධ්යයේ වුවද කැපවීමෙන් ක්රියා කරති.
4. අල්ලාහ්ගේ ආඥාවලට කීකරු වීමේදී ධනය, තනතුරු හෝ පහසුකම් බාධාවක් විය යුතු නොවේ. උසස් අධිෂ්ඨානයෙන් යුතුව ක්රියා කිරීම සැබෑ ජයග්රහණයයි.
5. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අපගේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකම අල්ලාහ්ට සහ ඔහුගේ රසූල්වරයාට කීකරු වීමේ වැදගත්කමයි. එය අපගේ ඇදහිල්ලේ පරිපූර්ණත්වයට මග පාදයි.