Suurah Yuunus — Aayad 44

Macnaha Erayada:

• La yazlimu: Ma dulmiyo, ma xadgudbo.
• Shay'an: Waxba, xataa wax yar oo la mid ah darro (miskaal dharrin).

Tafsiirka:

Allah (Subxaanahu watacaalaa) waa ka nasahan yahay dulmiga, mana dulmiyo dadka waxba – maaha inuu ku siyaadiyo xumaantooda ama ka nusqaamiyo wanaaggooda. Taa beddelkeeda, dadka qudhoodu waxay nafahooda dulmiyaan iyagoo gaalowga, dembiga, iyo ka bixidda amarka Eebbe iyo ka reebiddiisa ku dhiigaya. Dulmigu wuxuu yimaadaa marka qofku ku madax adkaado xumaanta, isla weynaado, oo diido xaqa isagoon ogayn ama isagoo garanaya. Sidaas darteed, cawaaqibta xun ee dembiyadu waxay ku soo noqotaa nafsadda qofka laftiisa, ma aha inay ka timaaddo Eebbe oo ka dulmiya.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Caddaaladda Eebbe: Ayadan waxay na baraysaa in Eebbe yahay kan ugu caddaaladda badan, isagoon cidna dulmiyeyn. Tani waxay ku abuurtaa qalbiga Mu'uminka ammaan iyo kalsooni, maxaa yeelay Eebbe kama dulmiyo addoommadiisa.
2. Mas'uuliyadda shakhsiga: Dadku waxay leeyihiin mas'uuliyad nafahooda ah, mana aha inay ku eedeeyaan Eebbe cawaaqibta xun ee ay gacmahoodu hor marsadeen. Tani waxay ku boorrinaysaa qofka inuu ka fikiro ficilkiisa oo uu u xisaabtamo.
3. Dhiirigelin toobadda: Marka qofku ogaado in dulmigu uu yahay mid nafsi ah, wuxuu fahmi karaa inuu toobadkeen ku xallin karo, isagoon cid kale u eedayn. Islaamku wuxuu ku baraarujinayaa dadka inay nafahooda ka nadiifiyaan dembiyada.
4. Naxariista Eebbe: Iyadoo Eebbe uu yahay kan aan dulmiyeyn, haddana waa naxariiste oo u furan toobadda, wuxuuna ku farxaa marka addoonkiisu u soo noqdo. Tani waxay dadka u furaysaa albaabka rajadii iyo nolosha wanaagsan.