ซูเราะฮฺ ฮูด — อายะฮฺ 36

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• وَأُوحِيَ หมายถึง อัลลอฮ์ทรงประทานวะฮี (คำสั่ง/การเปิดเผย) แก่ท่านนบี
• لَن يُؤْمِنَ หมายถึง จะไม่ศรัทธา (เป็นการยืนยันว่าจะไม่มีอีกต่อไป)
• فَلَا تَبْتَئِسْ หมายถึง อย่าเศร้าโศกเสียใจ หรืออย่าเป็นทุกข์
• بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ หมายถึง เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขากระทำ (การปฏิเสธและการเยาะเย้ย)

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ทรงแจ้งแก่ท่านนบีนูห์ (อะลัยฮิสสลาม) ผ่านทางวะฮีว่า จะไม่มีผู้ใดจากหมู่ชนของท่านศรัทธาอีกต่อไปแล้ว นอกจากผู้ที่ได้ศรัทธาไปก่อนหน้านี้เท่านั้น และจะไม่มีผู้ใดศรัทธาเพิ่มเติมอีกเป็นอันขาด เพราะพวกเขาได้เลือกเส้นทางแห่งการปฏิเสธและการเยาะเย้ยจนถึงที่สุดแล้ว ดังนั้น ท่านจงอย่าเศร้าโศกเสียใจต่อการกระทำของพวกเขาที่ปฏิเสธและเยาะเย้ยท่านตลอดระยะเวลาอันยาวนานนั้น เพราะอัลลอฮ์จะทรงตอบแทนพวกเขาอย่างสาสม และจะทรงลงโทษพวกเขาตามที่ได้ทรงสัญญาไว้

เมื่อท่านนบีนูห์ได้รับวะฮีนี้ และหมดหวังต่อการศรัทธาของพวกเขาแล้ว ท่านจึงได้กล่าวดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ว่า "โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์อย่าทรงเหลือผู้ปฏิเสธศรัทธาไว้บนแผ่นดินแม้แต่คนเดียว" (ซูเราะฮ์นูห์: 26) ซึ่งเป็นการยืนยันว่าการลงโทษจะเกิดขึ้นแก่พวกเขาอย่างแน่นอน

บทเรียนและประโยชน์ที่ได้รับ:

1. การที่อัลลอฮ์ทรงแจ้งแก่ศาสดาของพระองค์ถึงผลลัพธ์สุดท้าย เป็นการปลอบประโลมใจและบรรเทาความทุกข์ของท่าน เนื่องจากท่านได้พยายามเชิญชวนพวกเขาอย่างยาวนานแต่พวกเขาก็ยังคงปฏิเสธ
2. การดะวะฮ์ (การเชิญชวนสู่ศาสนา) มีวาระและเวลาที่เหมาะสม เมื่อหมดวาระและไม่มีโอกาสอีกต่อไป การละทิ้งพวกเขาไว้กับการลงโทษของอัลลอฮ์ก็เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
3. ความเพียรพยายามของท่านนบีนูห์ที่เชิญชวนชนชาติของท่านเป็นเวลานานถึง 950 ปี เป็นแบบอย่างอันยิ่งใหญ่ของความอดทนในการทำงานเพื่อศาสนา แม้จะมีผู้ศรัทธาเพียงเล็กน้อยก็ตาม
4. อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในหัวใจของมนุษย์ พระองค์ทรงทราบดีว่าใครจะศรัทธาและใครจะปฏิเสธ ดังนั้น การงานของเราคือการเชิญชวนด้วยความจริงใจ ส่วนผลลัพธ์นั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว
5. การไม่เศร้าโศกต่อการปฏิเสธของพวกปฏิเสธศรัทธา เป็นการสอนให้ผู้ศรัทธามีความมั่นคงทางจิตใจ และมอบหมายกิจการทั้งหลายแด่อัลลอฮ์ เพราะพระองค์คือผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง