Sure Hûd — Ayet 45

Kelime Anlamları:

• Nâdâ: Seslendi, çağırdı, yalvararak dua etti.
• Rabbehû: Rabbine, efendisine.
• İnnî: Şüphesiz ben.
• Min ehlî: Benim ailemden, yakınlarımdan.
• Va‘düke: Senin vaadin, sözün.
• El-hakk: Gerçek, doğru, şüphesiz yerine gelecek olan.
• Ahkemü’l-hâkimîn: Hükmedenlerin en âdili, en hayırlı hüküm vereni.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavmi azgınlıkta ve inançsızlıkta direnirken, Allah’ın emriyle gemiyi inşa etti. Tufan başlayıp sular her yeri kapladığında, oğlu da tıpkı kavmi gibi iman etmemiş ve kâfirlerle birlikte boğulmak üzereydi. İşte bu zor anda Hz. Nûh, engin merhamet ve şefkat duygusuyla Rabbine yöneldi ve O’na şöyle seslendi: "Rabbim! Şüphesiz benim oğlum da benim ailemdendir. Sen bana ailemi kurtaracağını vaat etmiştin. Senin vaadin elbette gerçektir, asla boşa çıkmaz. Sen hüküm verenlerin en âdili, en bilgilisisin."

Hz. Nûh, bu duasında Allah’ın vaadine olan tam güvenini dile getiriyor; O’nun hükmünün mutlak adalet ve hikmet üzere olduğunu itiraf ediyordu. Ancak burada önemli bir incelik vardır: Allah’ın vaadi, iman eden aile fertlerini kapsıyordu. Hz. Nûh’un oğlu ise iman etmemişti ve bu sebeple o vaadin dışında kalmıştı. Rabbimiz, kullarına verdiği sözde asla hata yapmaz; O, her şeyi en doğru şekilde bilir ve en âdil şekilde hükmeder.

Bu olay bize, Allah’a dua ederken bile O’nun hikmetine ve adaletine teslim olmamız gerektiğini öğretir. Hz. Nûh’un bu samimi yakarışı, kulun Rabbine olan güveninin ve teslimiyetinin en güzel örneklerindendir. Bizler de her zorlukta Rabbimize yönelmeli, O’nun vaadine güvenmeli ve hükmüne razı olmalıyız. Unutmayalım ki Allah, kendisine sığınan kullarını asla yalnız bırakmaz ve en güzel şekilde karşılık verir.