Surat Yusuf — Ayat 71

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالُوا: padha ngucap (para sadulure Yusuf).
• وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِم: padha madhep marang wong-wong mau (juru nguwuh lan kanca-kancane).
• مَاذَا: apa (menapa).
• تَفْقِدُونَ: padha kelangan apa (saka tembung faqada, tegese ilang barang saka pangrungu/pandeleng, ora dingerteni panggonane).

1. Tafsir ayat:

Nalika para sadulure Yusuf krungu ana juru nguwuh nguwuhake bab barang kang ilang, banjur padha madhep marang juru nguwuh mau lan kanca-kancane, padha takon: "Apa ta sing padha kelangan?" Atine padha gumun lan kepengin ngerti, apa barang kang ilang nganti wong-wong mau ditudhuh nyolong. Para sadulure Yusuf iku sejatine ora njupuk barang apa-apa, mula padha takon kanthi terus terang supaya cetha perkara iki. Sing diarani "faqada" yaiku ilange barang saka pangrungu lan pandeleng, nganti ora dingerteni ana ngendi panggonane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Nalika ana wong nudhuh kita kanthi ora bener, luwih becik takon kanthi alus lan cetha, ora langsung nesu, kaya sing ditindakake para sadulure Yusuf.
• Terus terang lan ora wedi ngomong sing bener iku kalebu akhlak kang becik, amarga wong sing ora salah ora perlu wedi.
• Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang nudhuh wong liya tanpa bukti kang cetha.
• Kanthi mangerteni crita-crita ing Al-Qur'an, kita dadi luwih ngerti yen Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang urip, ora mung crita wae.
• Sapa sing sabar lan terus terang ing dalan kang bener, mesthi bakal tinemu kamulyan, kaya Yusuf lan sadulure-sadulure ing pungkasane.