Sure Hicr — Ayet 20

Kelime Anlamları:

• Maâyiş (معايش): Yaşamak için gerekli olan şeyler, geçim vasıtaları, yiyecek, içecek, giyecek ve benzeri rızık vesileleri.
• Men (من): Kimse, kişi, varlık anlamında kullanılır; burada insanlar ve hayvanlar kastedilir.
• Lestüm lehü bi râzıkîn (لستم له برازقين): Sizin rızık vericisi olmadığınız kimseler. Yani rızıklarını sizin vermediğiniz, sadece Allah’ın rızıklandırdığı varlıklar.

Tefsir:

Ey insanlar! Allah Teâlâ, yeryüzünü sizin için yaşanabilir bir mekân kılmış, orada size geçiminizi sağlayacak sayısız nimetler var etmiştir. Topraktan çıkardığı ekinler, meyveler, hayvanlar, madenler ve daha nice rızık vesileleri… Bunların hepsi sizin hayatınızı sürdürebilmeniz için yaratılmıştır. Ancak Allah’ın bu ikramı yalnızca sizinle sınırlı değildir. O, sizin rızık veremediğiniz, bakımını üstlenemediğiniz nice varlıkları da rızıklandırmaktadır: Evlatlarınız, hizmetçileriniz, hayvanlarınız ve daha nice canlılar… Onların rızıkları size yüklenmemiştir. Siz onlara bakıyorsunuz diye onların rızkını sizin verdiğinizi zannetmeyin. Asıl rızık veren yalnızca Allah’tır. O, dilediğine dilediği kadar verir, dilediğini de dilediği vesilelerle rızıklandırır.

Bu âyet, insana ne büyük bir müjde veriyor! Ey Müslüman! Senin üzerinde yük olarak gördüğün aile fertlerin, çocukların, hatta beslediğin hayvanların bile rızkı Allah’ın kefaletindedir. Sen sadece bir vesilesin. Allah, sana verdiği bu emanetleri rızıklandıracağını vaat etmiştir. Öyleyse geçim endişesiyle üzülme, helal kazanç için çalış ama rızkı verenin Allah olduğunu asla unutma. Bu iman, kalbine öyle bir güven verir ki, seni dünyanın her türlü sıkıntısından azade kılar. Rabbine güvenen kul, asla aç kalmaz; çünkü O, “Ben rızık verenim” buyuruyor. Bu âyet, aynı zamanda insana tevazu öğretir: Sen kimseyi rızıklandırmıyorsun, herkesin rızkı Allah’ın elindedir. Öyleyse büyüklenme, şımarma; şükret, infak et, paylaş. Çünkü asıl zenginlik, Allah’ın rızkına güvenmek ve O’nun verdiğinden O’nun yolunda harcamaktır.