سوره حجر — آیه 70

معانی کلمات:

• نَنْهَکَ: نهی کردن، بازداشتن تو.
• عَنِ الْعَالَمِینَ: از جهانیان، از مردم (منظور مهمانان و مسافران).

تفسیر آیه:

قوم لوط در پاسخ به اعتراض و نصیحت او گفتند: «آیا ما تو را نهی نکردیم از اینکه از جهانیان (مردم) پذیرایی کنی و کسی را به مهمانی بپذیری؟» آنان به دلیل آنکه قصد انجام اعمال زشت و ناپسند با مسافران و مهمانان داشتند، لوط را از پذیرایی و پناه دادن به مردم بازداشته بودند. آنان نمیخواستند کسی وارد شهر شود تا بتوانند به کارهای زشت خود ادامه دهند و لوط را مانعی بر سر راه خود میدیدند. این سخن آنان نشاندهندهٔ سرکشی و لجاجت آنان در برابر دعوت پیامبرشان بود، چرا که نه تنها از گناه خود دست نمیکشیدند، بلکه او را از کار نیک و پسندیدهٔ مهماننوازی نیز بازمیداشتند.

فواید و پیامهای آیه:

• نیکی و کار خیر هیچگاه نباید به خاطر مخالفت و تهدید دیگران ترک شود؛ لوط (علیهالسلام) با وجود نهی و تهدید قومش، همچنان به پذیرایی از مهمانان ادامه داد.
• گناهکاران معمولاً در برابر دعوتکنندگان به خیر و نیکی، سختگیری و دشمنی میکنند و آنان را از کارهای پسندیده بازمیدارند.
• مهماننوازی و پناه دادن به مسافران از اخلاق والای پیامبران و مؤمنان است و در اسلام بسیار مورد تأکید قرار گرفته است.
• سرکشی در برابر حق و اصرار بر گناه، سرانجامی جز عذاب و نابودی ندارد؛ همانگونه که قوم لوط با این لجاجت، عذاب الهی را برای خود رقم زدند.