Surat Al-Hijr — Ayat 70

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالُوا (qaalū): padha ngucap, yaiku para kaumé Nabi Luth.
• أَوَلَمْ (a-wa-lam): apa ora, minangka pitakon kang ngemu teges nguwatake.
• نَنْهَكَ (nanhaka): awaké dhéwé wis nglarang kowé.
• عَنِ الْعَالَمِينَ (ʿanil-ʿālamīn): saka sakèhing manungsa, yaiku saka ngampiri utawa nampa tamu saka wong liya.

2) Katrangané ayat:

Para kaumé Nabi Luth padha ngucap marang panjenengané: "Apa kowé ora wis tau dilarang déning awaké dhéwé supaya ora nampa tamu saka wong liya?" Wong-wong mau padha nglarang Nabi Luth ngampiri utawa nampa tamu, amarga wong-wong mau nduwé kekarepan ala marang saben wong liya kang liwat ing désané. Wong-wong mau padha nggolèki wong lanang kang liwat, banjur padha nindakaké tumindak kang ora pantes marang dhèwèké. Nabi Luth ngupaya ngalang-alangi kekarepan ala mau, lan panjenengané nampa tamu-tamu mau ing omahé supaya ora dadi korban. Mulané para kaumé banjur padha nglarang panjenengané nampa tamu, amarga saka tumindaké Nabi Luth mau kekarepan alané ora bisa kaleksanan.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn tumindak ala iku kerep nganggo dalih lan alesan supaya bisa terus ditindakaké, mula kita kudu tetep kuwat ing dalan kang bener kaya Nabi Luth.
• Wong kang ngajak marang kabecikan mesthi bakal nemoni alangan lan larangan, nanging ora kena mundur saka bebener.
• Nampa tamu lan ngajeni wong liya iku kalebu akhlak kang mulya, mula aja nganti wedi nglakoni kabecikan sanajan dilarang déning wong liya.
• Gusti Allah tansah nyathet sakèhing tumindaké manungsa, mula kita kudu tansah ngati-ati lan milih dalan kang diridhai déning Allah.
• Ayat iki uga ngélingaké yèn masyarakat kang wis kebacut ing tumindak ala bisa dadi pepénget kanggo kita supaya tansah njaga kesucian lan kehormatan dhiri sarta kulawarga.