سوره حجر — آیه 97

معانی کلمات:

• یَضِیقُ صَدْرُكَ: سینهات تنگ میشود و دلت به تنگی میگراید.
• بِمَا یَقُولُونَ: به خاطر آنچه (مشرکان) میگویند؛ از قبیل تکذیب، استهزا و سخنان ناروا.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به پیامبرش (صلیاللهعلیهوسلم) تسلی و آرامش خاطر میدهد و میفرماید: ای رسول ما! ما به خوبی میدانیم که از گفتار مشرکان و سخنان زشت آنان که تو را تکذیب میکنند و دعوتت را به مسخره میگیرند، دلت تنگ میشود و ناراحتی شدیدی به تو دست میدهد. این سخنان ناروا که از شرک و استهزای آنان سرچشمه میگیرد، بر قلب مبارک تو گران میآید و اندوهگینت میسازد. اما خداوند با این بیان، به پیامبرش اطمینان میدهد که از احوال او و آنچه بر او میگذرد کاملاً آگاه است و او را در این سختیها تنها نمیگذارد.

فواید و پیامهای آیه:

1. خداوند از احوال بندگانش، بهویژه پیامبران و اولیای خود، آگاه است و هیچ اندوه و ناراحتیای از دید او پنهان نیست؛ این خود مایه آرامش دل مؤمن است که بداند خداوند شاهد حال اوست.
2. دلسوزی و ناراحتی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از گفتار مشرکان، نشانه عظمت ایمان و محبت او به هدایت مردم است؛ او نه برای خود، بلکه برای انحراف و سرنوشت بد آنان غمگین میشد.
3. این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر آزار و سخنان ناروای مخالفان، صبور باشند و بدانند که خداوند پاداش صبر آنان را خواهد داد و هیچ تلاشی در راه حق بینتیجه نمیماند.
4. تسلی و دلگرمی خداوند به پیامبرش، نشاندهنده لطف و محبت خاص او به بندگان صالحش است؛ پس مؤمن نیز در سختیها باید به لطف خدا امیدوار باشد و از او یاری بطلبد.