සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 202

වදන්හි අර්ථ:

• නසීබ් (نَصِيبٌ) – කොටසක්, භාග්‍යයක්
• කසබූ (كَسَبُوا) – ඔවුන් උපයාගත් (කර්මයන්)
• සරීඋල් හිසාබ් (سَرِيعُ الْحِسَابِ) – ඉතා වේගවත් විනිශ්චය කරන්නා

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ලෝකයේ යහපත හා මතු ලෝකයේ යහපත ඉල්ලා යාච්ඤා කරන එම දැහැමි ජනයාට ඔවුන් උපයාගත් යහපත් ක්‍රියාවන්ට අනුරූපව නියම කොටසක් හිමිවන බවයි. ඔවුන්ගේ යාච්ඤාවද යහපත් ක්‍රියාවක් ලෙස සලකනු ලබන අතර, එය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ හා යහපත් චරිතයේ ප්‍රතිඵලයකි. එබැවින් ඔවුන්ට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට සරිලන ආකාරයෙන්ම ලැබෙනු ඇත.

ඉන්පසු අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, "අල්ලාහ් ඉතා වේගවත් විනිශ්චය කරන්නා" බවයි. එනම්, ඔහුගේ විනිශ්චය අතිශයින් වේගවත්ය. ඇසිපිය හෙළන කාලයටත් වඩා අඩු කාලයකින් ඔහු සියලු මැවූවන්ගේ විනිශ්චය සම්පූර්ණ කරනු ඇත. ඔහුට කිසිදු ගණනය කිරීමේ අපහසුතාවයක් නැත. එක් අයෙකුගේ විනිශ්චය අනෙකාගේ විනිශ්චයට බාධාවක් නොවේ. ඔහු සියලු දේ දන්නා අතර, කිසිවක් ඔහුගෙන් සැඟවිය නොහැක.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. යහපත් ක්‍රියාවන්හි නියැළෙන අයට අල්ලාහ්ගෙන් නියම ප්‍රතිඵලය හිමිවන බවට මෙම ආයාතය සහතිකයක් සපයයි. එය දැහැමියන්ට මහත් සැනසීමක් හා බලාපොරොත්තුවක් ගෙන දෙයි.
2. යාච්ඤාවද යහපත් ක්‍රියාවක් ලෙස සලකනු ලබන බැවින්, අපගේ ප්‍රාර්ථනා අල්ලාහ් ඉදිරියේ වටිනාකමක් ඇති බව අපට වැටහේ. එබැවින් අප නිරන්තරයෙන් යාච්ඤා කිරීමට පුරුදු විය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ විනිශ්චය ඉතා වේගවත් බව දැන ගැනීමෙන්, අපට යුක්තිය පිළිබඳ විශ්වාසයක් ඇති වේ. ලෝකයේ අයුක්තියට මුහුණ දෙන අයට මෙය මහත් සැනසීමකි. මන්ද, අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය කිසිදා ප්‍රමාද නොවන බව ඔවුන් දන්නා බැවිනි.
4. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, ලෝකයේ යහපත හා මතු ලෝකයේ යහපත යන දෙකම ඉල්ලා සිටීම ඉස්ලාමයේ ඉගැන්වීමක් බවයි. එනම්, භෞතික හා අධ්‍යාත්මික යන දෙකෙහිම සමතුලිතතාවයක් ඇති කර ගැනීමයි.