සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 57

වචන අර්ථ:

• كَفَرُوا – ප්‍රතික්ෂේප කළෝ (අල්ලාහ්ගේ ඒකත්වය හා ඔහුගේ රසූල්වරයා නොපිළිගත්තෝ)
• كَذَّبُوا – බොරු කළෝ (අපගේ ආයාතයන් අසත්‍ය යැයි ප්‍රකාශ කළෝ)
• بِآيَاتِنَا – අපගේ සංඥා/වදන් (කුර්ආනයේ ආයාතයන් හා අල්ලාහ්ගේ ප්‍රාතිහාර්ය සාධක)
• عَذَابٌ مُهِينٌ – අවමානාත්මක දඬුවමක් (නින්දාවට පත් කරන, අගෞරවනීය දඬුවමක්)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ඔහු කෙරෙහි හා ඔහුගේ රසූල්වරයා කෙරෙහි ප්‍රතික්ෂේප කළ, එමෙන්ම අල්ලාහ් විසින් පහළ කරන ලද ආයාතයන් (කුර්ආනය) අසත්‍ය යැයි බොරු කළ අය, විනිශ්චය දිනයේදී ඉතාම අවමානාත්මක හා නින්දාසහගත දඬුවමකට ගොදුරු වන බවයි. එය නිරයේ ගින්නේ දඬුවමයි. එම දඬුවම ඔවුන්ව අතිශයින් අවමානයට පත් කරනු ඇත. මක්නිසාද ඔවුන් මෙලොවදී අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ප්‍රතික්ෂේප කර, උඩඟු වී හැසිරුණු අතර, පරලොවදී ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ අවමානය සහ නින්දාව පමණි. මෙය අල්ලාහ්ගේ යුක්තියයි — ඔහු ධර්මිෂ්ඨයන්ට ගෞරවය හා ස්වර්ගය ද, අධර්මිෂ්ඨයන්ට අවමානය හා නිරය ද ලබා දෙන්නේය.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය පරිපූර්ණයි — යහපත් ක්‍රියා කරන්නන්ට යහපත් ප්‍රතිඵල ද, නරක ක්‍රියා කරන්නන්ට නරක ප්‍රතිඵල ද ලැබීම අල්ලාහ්ගේ නියත විධානයයි. මෙය අපට යුක්තිය පිළිබඳ විශ්වාසය තහවුරු කරයි.
2. කුර්ආනය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ බරපතලකම — අල්ලාහ්ගේ වදන් බොරු කිරීම හෝ ඒවාට අගෞරව කිරීම ඉතාම බරපතල පාපයක් බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප කුර්ආනයට ගරු කළ යුතු අතර, එහි උපදෙස් අනුගමනය කළ යුතුය.
3. අවමානයෙන් වැළකීමට මාර්ගය — අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇදහිල්ල තබා, ඔහුගේ ආයාතයන් පිළිගෙන, ඒ අනුව ක්‍රියා කිරීමෙන් පමණක් අවමානාත්මක දඬුවමෙන් මිදිය හැක. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
4. මෙලොව උඩඟුකම පරලොව නින්දාවට හේතුවක් — මෙලොවදී අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ප්‍රතික්ෂේප කර උඩඟු වන අය, පරලොවදී අතිශය අවමානයට පත් වන බව මෙමගින් අපට උගන්වයි. එබැවින් නිහතමානීව අල්ලාහ්ට යටත් වීම අපගේ යුතුකමයි.