සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 59

වචනාර්ථ:

• ලියුද්ඛිලන්නහුම් – නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ඇතුළත් කරනු ඇත.
• මුද්ඛලන් – ඇතුළු වන ස්ථානයකට.
• යර්දවුනහු – ඔවුන් තෘප්තියට පත් වන (සතුටු වන).
• අලීම් – සියල්ල දන්නා තැනැත්තා.
• හලීම් – ඉවසිලිවන්ත, විඳදරාගන්නා තැනැත්තා.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා තම මාර්ගයේ නික්ම ගොස්, දේපළ හා ජීවිත පරිත්යාග කළ, සැබෑ ඇදහිමෙන් හා අවංක චේතනාවෙන් ස්වදේශය අත්හැර ගිය ඔවුන්ට නියත වශයෙන්ම එවැනි ස්ථානයකට ඇතුළු වීමේ භාග්යය ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වී ඇත. එය ඔවුන්ගේ සිත් සතුටු කරන, ඔවුන් තෘප්තියට පත් වන ස්ථානයයි — එනම් ස්වර්ගයයි. ස්වර්ගයේ ඔවුන්ගේ ආත්මයන් ප්රිය කරන සෑම දෙයක්ම, ඇස් සතුටු කරන සෑම දර්ශනයක්ම ඇත. එහි සදාකාලික සැප සම්පත්, සාමය සහ ප්රීතිය ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ සියල්ල ඉක්මවා යයි.

තවද, අල්ලාහ් තආලා තම ගැත්තන්ගේ සියලු ක්රියා සහ අභ්යන්තර චේතනාවන් පිළිබඳව මනා දැනුමක් ඇත්තේය. තම මාර්ගයේ සැබෑ අදහසින් නික්මෙන්නේ කවුද, ලෞකික ප්රතිලාභ අපේක්ෂාවෙන් නික්මෙන්නේ කවුද යන්න උන්වහන්සේ හොඳින් දනී. එමෙන්ම උන්වහන්සේ ඉතා ඉවසිලිවන්තය. පාප කරන්නන්ට දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවී, ඔවුන්ට පසුතැවිලි වීමට හා යහමඟට ඒමට කාලය ලබා දෙයි. උන්වහන්සේගේ ඉවසීම නිසා පාපතරයන්ට තවදුරටත් යහපත් ක්රියා කිරීමට අවස්ථාව ලැබේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

මෙම ආයාවෙන් අපට කරුණු කිහිපයක් උගත හැක:

1. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ කරන කැපකිරීම් කිසි විටෙකත් නිෂ්ඵල නොවේ. උන්වහන්සේ ඒ සඳහා අනිවාර්යයෙන්ම ප්රතිඵල ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වී ඇත.
2. සැබෑ සතුට හා තෘප්තිය ඇත්තේ මෙලොව තාවකාලික සැප සම්පත්වල නොව, අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දු වූ ස්වර්ගයේය. එය සදාකාලික හා පරිපූර්ණය.
3. අල්ලාහ් අපගේ බාහිර ක්රියා පමණක් නොව අභ්යන්තර චේතනාවන් ද දන්නා බැවින්, සෑම ක්රියාවක්ම අවංකව හා පිරිසිදු චේතනාවෙන් කළ යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම අපට අතිමහත් අවස්ථාවකි. පාපයෙන් පසුතැවිලි වී උන්වහන්සේ වෙත හැරීමට කාලය ලැබීම උන්වහන්සේගේ මහා කරුණාවකි. එබැවින් අප මෙම අවස්ථාව අගය කර, යහපත් මාර්ගයේ ගමන් කළ යුතුය.
5. දුෂ්කරතා හා පීඩා මධ්යයේ වුවද, අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දුව ස්ථිර බව දැන, ඉවසීමෙන් හා විශ්වාසයෙන් කටයුතු කිරීම මුස්ලිම්වරයෙකුගේ ගුණාංගයයි.