Sure Şuarâ — Ayet 210

Kelime Anlamları:

• Tenezzelat: İnmek, aşağıya inmek, vahiy getirmek.
• Şeyâtîn: Şeytanlar, cinlerin azgın ve kötü olanları.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, müşriklerin ileri sürdüğü asılsız bir iddiayı reddetmektedir. Onlar, Kur'ân-ı Kerîm'in Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)'e şeytanlar tarafından getirildiğini, onun bir şair veya kâhin olduğunu ve söylediklerinin de şeytanların ilhamı olduğunu söylüyorlardı. Yüce Allah bu iddiayı kesin bir dille çürüterek buyuruyor ki: "Bu Kur'ân'ı getirip indirenler şeytanlar değildir."

Şeytanların bunu yapması hem aklen hem de naklen imkânsızdır. Çünkü onlar, semâya çıkıp meleklerin konuşmalarını dinlemekten menedilmişlerdir; onları kovalayan alevli yıldızlar (şihâblar) vardır. Kur'ân ise Allah katından, meleklerin en şereflisi olan Cebrail (aleyhisselam) aracılığıyla, insanların en şereflisi olan Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)'in tertemiz kalbine indirilmiştir. Şeytanların bu ilâhî kelâmla hiçbir ilgisi yoktur; onlar ancak kötülüğü, fesadı ve insanları doğru yoldan saptırmayı emrederler.

Bu âyet, Kur'ân'ın ilâhî bir kitap olduğunun ve onun her türlü şüpheden uzak bulunduğunun en büyük delillerinden biridir. Ey insan! Kur'ân'a sarıldığında, onun Allah'ın kelâmı olduğunu ve içinde hiçbir beşerî veya şeytânî karışıklık bulunmadığını bil. Bu kitap, seni karanlıklardan aydınlığa çıkaran, sana dünya ve âhiret saadetini gösteren bir rehberdir. Ona iman eden kurtulur, onunla amel eden yücelir. Şeytanların vesveselerinden Allah'a sığınarak, bu yüce kitabın yolunda yürüyenler, asla pişman olmayacaklardır.