سوره شعرا — آیه 212

معانی کلمات:

• السَّمعِ: شنیدن (در اینجا منظور استراق سمع و دزدیده شدن شنیدن از آسمان است).
• لَمَعْزُولُونَ: قطعاً جدا شده و محجوب گشتهاند (از رسیدن به آن).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، بطلان ادعای مشرکان را بیان میکند که میگفتند: «این قرآن را شیاطین برای محمد (صلیاللهعلیهوسلم) آوردهاند». خداوند این سخن را رد کرده و میفرماید: شیاطین نه تنها توانایی آوردن قرآن را ندارند، بلکه از استراق سمع و شنیدن سخنان آسمان نیز به کلی محجوب و جدا شدهاند. آنها با شهابهای آسمانی رانده میشوند و هرگاه بخواهند به آسمان نزدیک شوند تا چیزی بشنوند، از آنجا طرد میگردند. بنابراین، چگونه ممکن است کسانی که از شنیدن اخبار آسمان عاجز و ممنوعاند، بتوانند قرآنی را که وحی الهی است، برای پیامبری بیاورند؟ این ادعا کاملاً باطل و بیاساس است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که قرآن کریم از هرگونه دخالت شیاطین پاک و مبراست و این کتاب، کلام خالص خداوند است.
• قدرت مطلق خداوند را میرساند که آسمانها را از نفوذ شیاطین حفظ کرده و آنها را با شهابها طرد میکند.
• اطمینان قلبی مؤمنان را افزایش میدهد که وحی الهی در امان است و هیچ موجودی نمیتواند در آن تحریف یا تغییری ایجاد کند.
• انسان را به عظمت قرآن و جایگاه بلند آن رهنمون میشود که حتی فرشتگان حامل آن، از هر گزندی در اماناند و شیاطین از آن دورند.