سورت شعراء — آیت 217

د کلمو معناګانې:

• تَوَكَّلْ: پر الله باندې بېله، خپل ټول کارونه هغه ته سپارل او پر هغه باندې تکیه کول.
• الْعَزِيزِ: هغه ذات چې غالب دی، چاته مغلوب کېدونکی نه دی او هیڅوک د هغه پر وړاندې واک نه لري.
• الرَّحِيمِ: هغه ذات چې خپلو بندګانو ته ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.

تفسیر:

اى نبي! ته خپل ټول کارونه او چارې پر الله باندې سپارې، هغه ذات چې غالب او زبردست دی، چې هیڅوک پرې غالب کېدای نه شي او نه یې چاته مغلوبېدل ممکن دي. هغه رحم کوونکی دی چې خپل دوستان او پیروان نه پرېږدي او نه یې مرسته ورڅخه بېله کوي. هغه ته د خپلو دښمنانو د کیدو پروا مه کوه، ځکه چې هغه ستا د دښمنانو د سزا او انتقام واک لري، او د هغو کسانو سره رحم کوي چې ده ته رجوع کوي. الله ته خپل کارونه وسپارئ، ځکه چې هغه ته ستاسو د شپې او ورځې ټول احوال معلوم دي؛ هغه ته ستاسو د عبادت، تلاوت او ذکر حالت معلوم دی، او هغه ستاسو د نیت او عمل څخه خبر دی.

فايدې:

• توکل پر الله باندې د مؤمن د ژوند بنسټ دی؛ څوک چې پر الله توکل وکړي، الله به د هغه لپاره کافي وي او د دښمنانو له کیدو به یې وساتي.
• الله "عزیز" دی، نو د هغه پر مرسته باور کول د مؤمن زړه ته ډاډ ورکوي چې هیڅ ځواک د هغه پر وړاندې واک نه لري.
• الله "رحیم" دی، نو مؤمن ته دا خوښي ورکوي چې الله به د هغه په مصیبتونو کې رحم وکړي او له هغه سره به مرسته وکړي.
• دا آیت مؤمن ته دا درس ورکوي چې د خپلو ټولو چارو په برخه کې له الله سره اړیکه ټینګه کړي او له هغه څخه مرسته وغواړي، نه له نورو څخه.