سوره شعراء — آيت 217

1) لفظن جي معنيٰ:

• تَوَكَّلْ: ڀروسو ڪرڻ، پنهنجو معاملو ڇڏي ڏيڻ ۽ اعتبار ڪرڻ.
• الْعَزِيزِ: غالب، زبردست، جنهن کي ڪو به مغلوب نه ڪري سگهي.
• الرَّحِيمِ: ٻاجهه وارو، مهربان، جيڪو پنهنجن دوستن کي نه ڇڏي.

2) تفسير:

اي نبي! تون پنهنجن سڀني ڪمن ۾ الله تي ڀروسو ڪر، اهڙي الله تي جيڪو زبردست ۽ غالب آهي، جيڪو پنهنجن دشمنن کان بدلو وٺڻ تي قادر آهي، ۽ ٻاجهه وارو آهي انهن تي جيڪي هن ڏانهن موٽن ٿا. جيڪڏهن تون هن تي ڀروسو ڪندين ته هو تنهنجي دشمنن جي سڀني چالن ۽ سازشن کي تنهنجي خلاف ناڪام بڻائيندو ۽ تنهنجي حفاظت ڪندو. هو اهڙو غالب آهي جو ڪو به هن کي شڪست نه ڏئي سگهي ٿو، ۽ اهڙو مهربان آهي جو پنهنجن دوستن کي ڪڏهن به بي يار و مددگار نه ڇڏي ٿو.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تي ڀروسو ڪرڻ سڀ کان وڏي طاقت آهي، جيڪا انسان کي مشڪلاتن ۾ همت ۽ سڪون ڏئي ٿي.
• جڏهن انسان سمجهي ته الله غالب ۽ زبردست آهي ته پوءِ دشمنن جي سازشن کان نه ٿو ڊڄي.
• الله جي ٻاجهه ۽ رحمت تي ڀروسو ڪرڻ سان دل ۾ اميد ۽ يقين پيدا ٿئي ٿو.
• اهو يقين ته الله پنهنجن دوستن کي نه ٿو ڇڏي، انسان کي نيڪي ۽ ايمان تي قائم رهڻ جي ترغيب ڏئي ٿو.
• توڪل جو مطلب اهو نه آهي ته ڪوشش ڇڏي ڏجي، پر اهو آهي ته پنهنجي پوري ڪوشش ڪرڻ کان پوءِ نتيجو الله جي حوالي ڪجي.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاري ٿي ته سڀني معاملن ۾ الله کي پنهنجو ڀروسو ۽ مددگار بڻائجي، ڇاڪاڻ ته هو ئي سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ سڀ کان وڌيڪ مهربان آهي.