Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 217

Macnaha Erayada:

• تَوَكَّلْ: Cunaamadka iyo talada oo dhan u dhiibid Allaah, isagoo ku kalsoon.
• الْعَزِيزِ: Ka adkaada ee aan laga adkaan karin, ee ka xoogga badnaan wax walba.
• الرَّحِيمِ: Kan naxariista kuwa mu'miniinta ah.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waa farriin Nebiga ﷺ loo jeediyay, iyadoo lagu amrayo inuu dhammaan arrimihiisa u dhiibo Eebaha adkaada ee aan laga guulaysan karin, ee naxariista kuwa ka toobadkeena. Isagaa ka difaaci doona colka iyo kuwa wax qorsheeya, isagoonna ka ilaalin doona sharkooda. Eebaha naxariistiisu waxay gaadhaysaa addoomadiisa, gaar ahaan kuwa isaga u hogaansama. Aayadda waxay ku xoojinaysaa nebiga inuu isku halleeyo Eebe oo keliya, isagoo og in Eebe arko isaga markuu keligiis tukado habeenkii, iyo markuu la tukado asxaabtiisa, isagoo maqla akhrintiisa iyo dhikriisa, ogna niyadiisa iyo camalkiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

• Mu'inku waa inuu taladiisa oo dhan u dhiibaa Eebe, isagoo ku kalsoon in Eebe ka ilaalin doono wax kasta oo dhib ah.
• Eebe waa kan adkaada, waxna kama adkaan karo, sidaa darteed cidda isku halleysa Eebe waa la badbaadiyay.
• Naxariista Eebe waxay ku dhawaad tahay kuwa isaga u noqda, sidaa darteed waa in aan ku bariisano naxariistiisa.
• Aayaddu waxay ku tusinaysaa in Eebe uu arko iyo maqlo camalka addoomadiisa, taasoo ku boorinaysa mu'inka inuu ku hagaago cibaadadiisa, keligiis iyo dadka dhexdiisaba.