Surat Asy-Syu'ara — Ayat 54

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّ : satemene, temen-temen.
• هَٰؤُلَاءِ : wong-wong iki (yaiku Bani Israil kang mlayu bareng Nabi Musa).
• لَشِرْذِمَةٌ : temen-temen golongan cilik, rombongan sethithik, wong kang ora akeh.
• قَلِيلُونَ : kang sithik cacahe, ora akeh.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Fir'aun ngendika marang para pengikute bab Bani Israil kang wis metu saka Mesir bareng Nabi Musa. Fir'aun ngremehake lan nganggep entheng bangsa Bani Israil kanthi ngomong: "Satemene wong-wong iki iku mung golongan cilik, sethithik cacahe, lan ora pantes diwedeni." Fir'aun ngomong mangkono supaya para pengikute ora wedi lan tetep semangat arep ngoyak Bani Israil. Ing atine Fir'aun, Bani Israil iku wong kang ringkih lan gampang dikalahake, mula dheweke ngajak balane supaya padha siyaga lan ora nganggep abot perkara iki. Nanging sejatine, pangremehake Fir'aun iki dadi tandha kesombongan lan kekafirane, amarga dheweke lali yen kekuwatane Allah iku ngluwihi kabeh kekuwatan manungsa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang sombong lan gumedhe kaya Fir'aun iku mesthi bakal ngremehake wong liya, nanging pungkasane kekuwatane Allah kang menang.
• Wong kang sethithik cacahe ora ateges ora kuwat, yen Allah paring pitulungan, wong sethithik bisa ngalahake wong akeh.
• Kita dielingake supaya ora ngremehake wong liya, amarga bisa uga wong kang diremehake iku sejatine luwih mulya ing ngarsane Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa percaya marang janjine Allah, yen wong kang iman lan taat marang Allah mesthi bakal pinaringan kemenangan, sanajan katon ringkih ing mripate manungsa.
• Kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga crita-crita ing njeroné tansah ngemot piwulang kang bisa dadi tuntunan urip saben dina.