سوره شعراء — آيت 65

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَأَنجَيْنَا: ۽ اسان بچائي ورتو، نجات ڏني.
• مُوسَىٰ: الله جو نبي حضرت موسيٰ عليه السلام.
• وَمَن مَّعَهُ: ۽ جيڪي ساڻس گڏ هئا، يعني بني اسرائيل جا مؤمن ماڻهو.
• أَجْمَعِينَ: سڀئي، مڪمل طور تي، ڪو به نه ڇڏيو ويو.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت ان وقت جي واقعي جو حصو آهي جڏهن حضرت موسيٰ عليه السلام بني اسرائيل کي وٺي فرعون جي ظلم کان نڪري ويا ۽ سمنڊ ڏانهن پهتا. الله تعاليٰ حضرت موسيٰ عليه السلام کي حڪم ڏنو ته پنهنجو لٺ سمنڊ تي هڻو، جنهن سان سمنڊ ۾ رستا ٺهي ويا ۽ بني اسرائيل انهن رستن مان سلامتي سان پار ٿي ويا. فرعون پنهنجي لشڪر سميت انهن جي پٺيان سمنڊ ۾ داخل ٿيو، ته الله تعاليٰ سمنڊ کي ٻيهر ملائي ڇڏيو ۽ فرعون سميت سندس سڄو لشڪر غرق ٿي ويو.

هن آيت ۾ الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته اسان حضرت موسيٰ عليه السلام ۽ ساڻس گڏ جيڪي به بني اسرائيل جا ماڻهو هئا، انهن سڀني کي غرق ٿيڻ کان بچائي ورتو. انهن مان ڪو به هلاڪ نه ٿيو، نه ڪو رهجي ويو ۽ نه ڪو نقصان ۾ آيو. اهو الله جي خاص مدد ۽ نجات هو، جيڪو هن پنهنجي نبي ۽ سندس ايمان وارن ساٿين لاءِ ظاهر فرمايو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ۽ مؤمنن کي دشمنن جي شر کان هميشه بچائي ٿو، جيتوڻيڪ حالتون ڪيتريون به ڏکيون هجن.
• فرعون جهڙو وڏو ۽ طاقتور بادشاهه به الله جي قدرت اڳيان بيوس هو، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته الله جي طاقت سڀني کان مٿانهين آهي.
• الله تعاليٰ جو واعدو سچو آهي؛ جيڪو به سچي دل سان الله تي ڀاڙي ٿو، تنهن کي الله ڪڏهن به اڪيلو نه ٿو ڇڏي.
• هي واقعو اسان کي سيکاريندو آهي ته مشڪلاتن ۾ صبر ڪرڻ ۽ الله تي يقين رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته هر تنگي کان پوءِ آساني ۽ هر ظلم کان پوءِ انصاف ضرور ايندو آهي.
• قرآن مجيد ۾ اهڙا واقعا بيان ڪيا ويا آهن ته جيئن انسان عبرت حاصل ڪري ۽ الله جي قدرت ۽ رحمت تي ايمان آڻي.