ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 192

የቃላት ፍችዎች፡-

• أَخْزَيْتَهُ — አዋርደኸዋል፣ አፍርሸኸዋል፣ አዋርደህ አዋርደሃል ማለት ነው።
• الظَّالِمِينَ — ነፍሶቻቸውን በኃጢአት የበደሉ ሰዎች ማለት ነው።
• أَنصَارٍ — ረዳቶች፣ ከቅጣት የሚያድኑ ደጋፊዎች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

«ጌታችን ሆይ! አንተ የትኛውንም ሰው ወደ እሳት ብታስገባ፣ በእርግጥ አዋርደሃል፣ አፍርሸሃል እና አዋርደሃል» ይላሉ። ይህ ማለት ወደ እሳት መግባት የዘለዓለም ውርደትና ኀፍረት ነው፤ በዚያ ቀን ምንም ዓይነት ሸፋኝ ወይም አዳኝ የለም። በዚህ አንቀጽ ላይ አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) እንዲህ ይላል፡- «ጌታችን ሆይ! አንተ ወደ እሳት የምታስገባውን ሰው በእርግጥ አዋርደሃል፣ አፍርሸሃል። ለበዳዮች (ነፍሶቻቸውን በኃጢአት ለሚበድሉ) በዚያ ቀን ከቅጣት የሚያድናቸው ረዳቶች የሉም።» ይህ የአላህን ችሮታና ምሕረት የሚለምኑ ምእምናን ጸሎት ነው፤ ከእሳት መዳንን የሚጠይቁበት፣ የአላህን ቸርነት የሚማጸኑበት ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

• የእሳት ቅጣት ከባድነትና ከፍተኛ ውርደት መሆኑን እንረዳለን፤ ስለዚህ ምእመን ሁልጊዜ ከእሳት እንዲድን መጸለይ አለበት።
• በትንሳኤ ቀን ምንም ዓይነት ረዳት፣ ደጋፊ ወይም አማላጅ ከአላህ ፈቃድ ውጭ እንደሌለ እንማራለን፤ ስለዚህ ተስፋችንን በአላህ ላይ ብቻ ማድረግ አለብን።
• አንቀጹ የሚያሳየው የአላህ ፍትሕ ነው፤ በዳዮች የራሳቸውን ሥራ ዋጋ ያገኛሉ፤ ይህ ደግሞ ፍትሕ የተሞላበት የአላህ ሥርዓት መሆኑን ያሳያል።
• ምእመናን ከአላህ ጋር ያላቸው ግንኙነት የፍቅርና የመጸለይ ግንኙነት ነው፤ በዚህ አንቀጽ ላይ እንደሚታየው በጣም የሚያምር ጸሎትን አስተምረናል።
• አንቀጹ የሚያበረታታው ከኃጢአት መራቅንና ወደ አላህ መመለስን ነው፤ ምክንያቱም የእሳት ቅጣት ለበዳዮች መሆኑን አስታውቆናል።