Suurah Aal-Imraan — Aayad 62

Macnaha Erayada:

• Al-Qasas (الْقَصَصُ): Wararka iyo sheekooyinka.
• Al-Haq (الْحَقُ): Xaqa cad ee aan shaki ku jirin.
• Al-‘Aziz (الْعَزِيزُ): Ka adkaada, ka guulaysata, ee aan laga adkaan karin.
• Al-Hakim (الْحَكِيمُ): Ka xigmadda ku shaqeeya wax walba.

Tafsiirka:

Waxa Allaah u sheegay Nabiga (SCW) ee ku saabsan Ciise (CS) – inuu yahay addoonkii Ilaahay, uu ku dhashay Hooyadiis Maryam (CS) iyada oo aan la taaban – kani waa war xaq ah oo dhab ah, shaki iyo been midna kuma jiraan. Ma jiro wax caabudid mudan oo kale oo aan ahayn Allaah oo keliya; isaga ayaa uun ah Ilaaha xaqa ah, waxaanna ka soo horjeeda in la caabudo wax kale oo ka sokeeya. Allaah waa ka adkaada khasmihiisa, kana guulaysta kuwa ka hor yimaada, wuxuuna ku xigmad fiican maamulaa arrimaha khalqigiisa, wax walbana wuxuu ku abuuraa xigmad iyo qaab dhammaystiran.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Bayaan cad oo ku saabsan xaqiiqda Ciise (CS) oo ah inuu yahay Nebi Ilaahay, ma aha Ilaah ama wiil Ilaahay, taas oo naga ilaalinaysa caabudista beenta ah.
2. Xaqiijinta tawxiidka (keliya Ilaahay caabudiddiisa) oo ah asalka diinta Islaamka, kaas oo nolosha muslimka nidaamiya oo u xoreeya.
3. Dhiirigelin dadka inay ku kalsoonaadaan Allaah, maxaa yeelay waa ka adkaada, wuxuuna u xigmad fiican maamulaa arrimahooda, markaas waa inay isu dhiibaan isaga oo keliya.