Suurah Aal-Imraan — Aayad 87

Macnaha Erayada:

• Jacaa’oodkoodu (جَزَاؤُهُمْ): Abaalmarintooda ama ciqaabtooda.
• La’nadda (لَعْنَة): Naclad, fogaansho iyo ka saarista naxariista Eebe.

Tafsiirka:

Kuwa daalimiinta ah ee gaalowday ka dib iimaankoodii, oo doortay baadhilka (xumaanta) halkii ay ka dooran lahaayeen xaqa, abaalgudkoodu waa in ay kor saarnaato naclad Eebe, Malaa’igta, iyo dadka oo dhan. Waxayna noqon kuwa laga fogeeyay naxariista Eebe, laguna cadhooday, isla markaana la dhigay kuwa la nacladay adduunka iyo aakhiro. Dadka laga wado halkan waa mu’miniinta, maxaa yeelay iyaga ayaa kuwa xaqa raaca ku naclaya kuwa xaqa ka leexda.

Faa’iidooyinka:

1. Ka digtoonaanshaha xumaanta: Aayaddani waxay muujinaysaa in cawaaqibta xumaha ay tahay mid aad u daran, taasoo dadka ku baraarujinaysa inay ka fogaadaan falalka keenaya naclad Eebe.
2. Caddaaladda Eebe: Eebe waa caddaal farasamo, wuxuuna ku abaalmariyaa mid kasta siduu u shaqeeyo. Kuwa xaqa diida waxay helayaan ciqaab ku habboon.
3. Muhiimadda iimaanka iyo suubinta: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku sugnaadaan iimaankooda oo ayna ka leexan xaqa, maxaa yeelay leexashada xaqa waxay keenaysaa khasaare weyn.
4. Midnimada mu’miniinta: Xusista in la’nadda ay ka yimaaddo Eebe, Malaa’igta, iyo mu’miniinta oo dhan waxay muujinaysaa in ummadda Islaamka ay wadaagaan jacaylka iyo cadhada, waxayna ku xoojinaysaa walaaltinimada iyo isku duubnaanta.