Surah Aal-Imran — Aya 87

Ma’anonin Kalmomi:

• La’ana: Nisantar da rahama da tseratar da mutum daga alheri, tare da wulakanci.
• Mala’iku: Su ne halittun Allah waɗanda ba su da jiki, suna yi wa Allah ɗa’a kawai.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan azzalumai da suka kāfirta bayan imani, kuma suka riƙa yin barna a cikin ƙasa, to, sakamakonsu a duniya da Lahira shi ne cewa a kansu akwai la’anar Allah, da la’anar mala’iku, da la’anar mutane duka—musamman muminai. Wato suna cikin nisantar rahamar Allah, kuma ana tseratar da su daga alheri, kuma suka zama abin wulakanci a idon halittu duka. Wannan la’ana ce ta musamman da ta shafe su a duk lokaci, saboda sun zaɓi ɓata da kāfirci bayan gaskiya ta bayyana musu.

Fa’idodin Darasin:

1. Nuna tsananin laifin waɗanda suka kāfirta bayan imani, da kuma cewa suna cikin haɗari mai girma.
2. Ƙarfafa muminai su tsaya tsayin daka a kan addininsu, kuma su nisanta daga duk wani abu da zai kai su ga kāfirci ko ɓata.
3. Tunatar da cewa la’anar Allah da mala’iku da mutane na daga manyan azabuffuka, don haka ya kamata mutum ya yi taka-tsantsan don guje wa abin da ke jawo ta.
4. Nuna cewa muminai suna da matsayi mai girma, domin la’anar mutane a nan tana nufin muminai ne kawai—abin da ke nuna cewa su ne al’ummar Allah na gaskiya.