Suurah Luqmaan — Aayad 7

Macnaha ereyada:

• وَلَّىٰ: jeedsaday, ka cararay.
• مُسْتَكْبِرًا: isla waynaysi, iskibir.
• وَقْرًا: culays ama dhago iid ku jira, waxayna ka dhigan tahay wax maqalka qallafiya.

Tafsiirka:

Marka lagu akhriyo qofkan aan caadiga ahayn aayaadka Qur'aanka kariimka ah, wuu ka jeedsadaa isagoo isla waynaysan, iskibirna ku dhaqmay, sidii isagoo aan maqlin waxba. Waxaad mooddaa in dhagihiisa ay ku jirto culays iyo dhago iid, sidaas darteed ma maqlo aayaadka, mana uu ku waanoobo. Qofkan oo kale ah, Nabiyow, ugu bishaaree cadaab xanuun badan oo daran oo ku sugaya Maalinta Qiyaamaha, kaas oo uu ku mutaysan yahay iskibirkiisa iyo ka jeedsashadiisa xaqa.

Faa'iidooyinka:

1. Qur'aanka kariimka ah waa hidde iyo naxariis, laakiin qofkii iskibirka ku dhagma oo ka jeedsada ma helo faa'iidada, wuxuuna naftiisa u keenayaa cadaab daran.
2. Iskibirku waa astaan xun oo dadka ka fogeeysa xaqa, isla markaana ah sababta ugu weyn ee keenta halaagga.
3. Bishaarada lagu xusay aayadda waxay ku timid si jeesjees ah, taasoo muujinaysa in qofka iskibirka ahu uu ku sugnaan doono xaalad xun oo cidhiidhi ah, halka mu'miniinta ay ku raaxaysan doonaan naxariista Eebe.
4. Aayaddu waxay ku digaysaa in aan ka fogaanayno dabeecadda iskibirka, ayna ku boorrinaysaa inaan u dhagaysanno Qur'aanka khushuuc iyo damiir la'aan, si aan u helno hanuunka iyo naxariista Eebe.