Surah Fatir — Aya 1

Ma’anar Kalmomi:

• Fāṭir: Mahalicci wanda ya ƙirƙira halitta ba tare da wani misali na baya ba.
• Rusulan: Manzanni da suke isar da umarnin Allah.
• Ulā ajniḥah: Masu fukafukai.
• Mathnā wa thulāth wa rubā‘: Biyu-biyu, uku-uku, da hudu-hudu.

Tafsirin Ayar:

Godiya da yabo duk na Allah ne, wanda ya ƙirƙira sammai da ƙasa ba tare da wani misali na baya ba. Shi ne ya sanya mala’iku manzanni a tsakaninsa da annabawa, suna isar da wahayinsa. Daga cikin mala’ikun akwai masu fukafukai biyu, akwai masu uku, akwai kuma masu hudu, suna tashi da su don aiwatar da abin da aka umarce su. Allah yana ƙara wa halittarsa abin da ya so, kamar kyawun siffa, sauti mai daɗi, ko wata dama ta musamman. Babu abin da ya gagara Allah; shi ne Mai ikon komai, babu abin da zai buwaye shi.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani da cewa Allah shi kaɗai ne Mahalicci, kuma shi kaɗai ne ya cancanci yabo da godiya.
2. Girman ikon Allah a cikin halittarsa na mala’iku masu fukafukai daban-daban, wanda ke nuna cewa babu abin da ya gagara shi.
3. Ƙarfafa imani da mala’iku da aikinsu na isar da umarnin Allah, wanda ke ƙara zurfafa dangantakar mutum da Ubangijinsa.
4. Tunatarwa cewa Allah yana iya ƙara wa halittarsa abin da ya so, don haka kada mutum ya ƙyale kansa ya yanke ƙauna, domin Allah yana da ikon sauya yanayinsa zuwa mafi kyau.