සූරා අල්-මාඉදා — ආයාත් 77

වදන්හි අර්ථ:

• لَا تَغْلُوا – සීමාව ඉක්මවා නොයන්න, අතිශයෝක්තියට නොයන්න.
• غَيْرَ الْحَقِّ – සත්‍යයෙන් බැහැරව, අයුක්ති සහගත ලෙස.
• أَهْوَاءَ – සිත් ආශාවන්, අධර්මිෂ්ඨ අදහස්.
• ضَلُّوا – මග හැරුණා, නොමඟ ගියා.
• أَضَلُّوا – අන් අයව නොමඟ යැවූවා.
• سَوَاءِ السَّبِيلِ – සෘජු මාර්ගය, මැද මාවත.

අර්ථ නිරූපණය:

නබිතුමනි! ඔබ ග්‍රන්ථ ලාභීන්ට (කිතුනුවන්ට) මෙසේ පවසනු: “ග්‍රන්ථ ලාභීනි! ඔබගේ ආගමෙහි සත්‍යයෙන් බැහැරව සීමාව ඉක්මවා නොයන්න. එනම්, ඔබට ගරු කිරීමට අණ කරන ලද නබිවරුන්ව (විශේෂයෙන් ඊසා නබි) අල්ලාහ්ගේ පුත්‍රයා හෝ දෙවියෙකු ලෙස ප්‍රකාශ කිරීමෙන් අතිශයෝක්තියට නොයන්න. එසේම, ඔබට පෙර සිටි, තම ආගමෙහි නොමඟ ගිය, බොහෝ මිනිසුන් නොමඟ යැවූ, සෘජු මාර්ගයෙන් ඉවත්ව ගිය ජනයාගේ (යුදෙව්වන්ගේ) සිත් ආශාවන් අනුගමනය නොකරන්න. ඔවුහු තම අධර්මිෂ්ඨ අදහස් හා වැරදි විශ්වාසයන් නිසා තමන් නොමඟ ගියා පමණක් නොව, අන් බොහෝ දෙනාවද අල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හේතු වූහ. ඔවුන් සත්‍ය මාර්ගයෙන් බැහැරව විනාශයේ මාවතට ඇතුළු වූහ.”

මෙම අනතුරු ඇඟවීම අදාළ වන්නේ නබිතුමාණන්ගේ කාලයේ සිටි කිතුනුවන්ට පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ පූර්වජයන්ගේ වැරදි මාර්ග අනුගමනය කරන සියලු දෙනාටය. ආගමෙහි අතිශයෝක්තිය හා අඩුව යන දෙකම නින්දා කළ යුතුය. සත්‍යය මැද මාවතයි.

උපදේශනා සහ පාඩම්:

1. ආගමෙහි සීමාව ඉක්මවා යාම (අතිශයෝක්තිය) ඉතා භයානක වරදකි. එය මිනිසාව බහුදේවවාදයට හා නොමඟ යාමට ගෙන යයි.
2. ආගමික කටයුතුවලදී සත්‍යය හා යුක්තිය පදනම් කරගත යුතු අතර, පුද්ගලික ආශාවන් හා අදහස් අනුගමනය නොකළ යුතුය.
3. නබිවරුන්ට ගරු කිරීම යහපත් වුවත්, ඔවුන්ව දෙවියන් ලෙස හෝ දිව්‍ය ගුණාංගවලින් විස්තර කිරීම තහනම්ය. ගරුත්වයේ සීමාව ඉක්මවා යාම අනතුරුදායකය.
4. වැරදි මාර්ගයක සිටින අයව අනුගමනය කිරීමෙන් තමන්ට පමණක් නොව, අන් අයටද හානියක් සිදුවිය හැකිය. එබැවින් ආදර්ශයට ගත යුත්තේ සත්‍යවාදීන්ව පමණි.
5. ඉස්ලාමය යනු මැද මාවතේ ආගමයි. එය අතිශයෝක්තියෙන් හා අඩුවෙන් යන දෙකින්ම ඈත්ව සමබර මාර්ගයක් ඉගැන්වීමෙන් මනුෂ්‍යත්වයට මඟ පෙන්වයි.